ศาลเจ้าแม่ทับทิมเมืองพิชัย
เมืองพิชัยไม่ได้เป็นแค่สถานที่เกิดและที่อยู่อาศัยของผมเท่านั้น แต่เป็นแหล่งบันดาลใจที่ผมเลือกจะบอกเล่าเรื่องราวผ่านงานศิลปะและหนังสือ ผมมองว่าเมืองนี้มีสิ่งน่าสนใจมากมาย ทั้งประวัติศาสตร์ ประเพณีวัฒนธรรม และผู้คนที่เป็นมิตร มีไมตรีจิต มีความเป็นมนุษย์อยู่มาก ไม่ได้เป็นพ่อค้าแม่ค้าจนเกินไปนัก ผมจึงเขียนหนังสือเล่มแรกชื่อ “พิชัย เมืองเล็กแต่ใหญ่ที่ตกสำรวจ” รวบรวมเรื่องราวประวัติศาสตร์วัฒนธรรม ผู้คน และสถานที่ท่องเที่ยว
ผมอยากใช้ศิลปะเป็นตัวนำในการสร้างเมืองและโปรโมตการท่องเที่ยว เริ่มจากการวาดแผนที่เมืองพิชัย วาดภาพศิลปะที่เกี่ยวข้อง และจัดทำทริปท่องเที่ยวแบบมีเรื่องเล่าประกอบ แทนที่จะปล่อยให้นักท่องเที่ยวไปเดินหลงทางเองแบบไม่มีข้อมูล แม้แต่การทำงานที่เกี่ยวกับเมืองพิชัยก็ยังนำกลิ่นอายของเซ็นเข้มาผสมผสาน ไม่ว่าจะเป็นสีเซเปีย การวาดแผนที่แบบแอนทีค หรือการตวัดพู่กันที่สื่อถึงความเข้มแข็งและอารมณ์ของเมืองพิชัย งานศิลปะเหล่านี้ไม่ได้มีแค่ความงามในตัวเอง แต่เป็นสื่อกลางที่เชื่อมโยงผู้คนให้หันมารู้จักและหลงรักเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ด้วยมุมมองที่มีจิตวิญญาณแบบไทเซ็น