วาง ว่าง | Wang Waang
“วาง ว่าง” ผลงาน Thai Zen Art ของ Kenny Keng ถ่ายทอดความสงบ การปล่อยวาง และความว่างผ่านภาพฮิกะ แมวของศิลปิน พร้อมรอยเท้าจริงบนผลงาน
“วาง ว่าง”
“ว่าง” เพื่อเติมเต็ม
ผลงานชิ้นนี้ผมใช้ชื่อว่า “วาง ว่าง” เพราะสำหรับผม สองคำนี้มีความหมายที่ต่อเนื่องกัน “วาง” แล้วจึงเกิด “ว่าง” แต่ความว่างในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการไม่มีอะไร ตรงกันข้ามผมกลับมองว่า
ความว่างคือพื้นที่ที่กำลังรอการเติมเต็ม
ผมวาดภาพนี้จากแมวของผมชื่อ “ฮิกะ” แน่นอนว่าผมไม่ได้พยายามวาดฮิกะให้เหมือนกับภาพถ่าย แต่ใช้เส้นหมึกที่สามารถสื่อสารถึงความรู้สึกของผมได้ เพื่อเก็บบางอย่างที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความนิ่ง ความสงบ และพื้นที่รอบตัวมัน ณ ช่วงเวลานั้น
ผมเขียนคำว่า “สงบ” คำใหญ่ไว้ทางด้านซ้ายของภาพ คำว่า “วาง” อักษรแนวตั้งเล็ก ๆ อยู่ข้างตัว และทางด้านขวาของภาพเขียนว่า “ว่าง – เพื่อเติมเต็ม”
สำหรับผม ทั้งหมดนี้ไม่ได้เป็นเพียงคำประกอบภาพ แต่เป็นส่วนหนึ่งของภาพ ตัวอักษรจึงไม่ได้มีหน้าที่แค่บอกความหมายของงาน แต่ทำหน้าที่สร้างจังหวะรอยพู่กันร่วมกับร่างของแมวและพื้นที่ว่างบนกระดาษ
รอยเท้าของฮิกะ
สิ่งหนึ่งที่ผมตั้งใจเพิ่มลงไปในภาพ คือ รอยเท้าหน้าขวาของฮิกะ ผมใช้รอยเท้าจริงของฮิกะประทับลงบนผลงาน มันทำให้ภาพนี้แตกต่างจากการวาดแมวทั่วไป เพราะสิ่งที่อยู่บนกระดาษไม่ได้มีเพียงภาพที่ผมเป็นคนวาด แต่นั่นคือ ร่องรอยของสิ่งมีชีวิตจริง ที่อยู่ร่วมกับผมในบ้านหลังนี้ด้วย ผมจึงมองรอยเท้านั้นเป็นเหมือนลายเซ็นอีกแบบหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ลายเซ็นของศิลปิน แต่เป็น ลายเซ็นของชีวิต…ชีวิตที่อยู่ร่วมกันกับผม
วาง แล้วจึงว่าง
ผมคิดว่ามนุษย์เรามักพยายามเติมทุกอย่างให้เต็ม เติมความคิด ความคาดหวัง ความสำเร็จ คำตอบ สิ่งของ เวลา ความสำเร็จ จนบางครั้งเราแทบจะไม่มีพื้นที่เหลือให้ตัวเองได้หยุดพักและก็บ่อยครั้งที่พบว่าตนเองนั้นกินคำใหญ่เกินไปจนกลายเป็นความโลภไม่สิ้นสุด
การ “วาง” สำหรับผมจึงไม่ใช่การยอมแพ้ แต่คือ การหยุดถือสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องถืออีกต่อไป เมื่อวางลง พื้นที่ก็เกิดขึ้น และเมื่อเกิดพื้นที่ใหม่ เราจึงสามารถวางบางอย่างที่แบกอยู่ลงได้อีก
นั่นคือความหมายของคำว่า “ว่าง เพื่อเติมเต็ม”
“สงบ” ไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แมวที่นั่งนิ่ง ๆ อาจดูเหมือนไม่ได้ทำอะไร แต่เมื่อผมนั่งมองมันจริง ๆ ผมกลับรู้สึกว่า ความนิ่งนั้นมีชีวิตอยู่ มันยังหายใจ ยังมีลมหายใจ มีการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ มีสายตาที่แอบมอง มีความรู้สึก และมีพื้นที่รอบ ๆ ตัวมันก็มีหลายสิ่งเกิดขึ้นอีกพัลวัน
และนี่คือเสน่ห์ของความสัมพันธ์ระหว่าง สิ่งที่ถูกวาด กับ สิ่งที่ไม่ได้ถูกวาด ผ่านเส้นหมึกที่ที่ผมใส่ลงไปผ่านผลายพู่กันที่ส่งตรงมาจากจิตญญาณ ในขณะเดียวกัน พื้นที่สีขาว คือสิ่งที่ผมเลือกจะไม่ใส่
ทั้งสองอย่างจึงมีความสำคัญเท่า ๆ กัน
ความว่างในงานของผม
งาน “วาง ว่าง” เป็นส่วนหนึ่งของแนวทาง Thai Zen Art ที่ผมกำลังพัฒนาผ่านการใช้หมึก ตัวอักษร พื้นที่ว่าง และสิ่งใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน ผมไม่ได้ต้องการสร้างภาพเซนในความหมายของการทำให้ทุกอย่างดูสงบหรือสมบูรณ์แบบ แต่ผมสนใจว่า
เราจะค้นพบความสงบจากสิ่งธรรมดาที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างไร
แมวตัวหนึ่ง กระดาษหนึ่งแผ่น หมึกหนึ่งพู่กัน การปาดแต่ละครั้ง คือ ช่วงหนึ่งลมหายใจ
คำไม่กี่คำ และรอยเท้าเล็ก ๆ ทั้งหมดนี้เพียงพอที่จะทำให้เกิดงานศิลปะหนึ่งชิ้น และอาจเพียงพอที่จะเตือนผมว่า บางครั้งเราไม่จำเป็นต้องเติมอะไรอีก
เราเพียงแค่
วางลง
แล้วปล่อยให้พื้นที่นั้น
……
(ว่าง)