แนวคิดของ “Phichai Colorful” จึงไม่ได้เริ่มจากคำว่า “เทศกาล” แต่มันเริ่มจากคำถามง่าย ๆ ว่า “เราจะทำอย่างไรให้ผู้คนกลับมามองเมืองพิชัยด้วยสายตาใหม่อีกครั้ง”

ช่วงประมาณเดือนพฤศจิกายน 2024 ศิลปินวาดภาพชาวอังกฤษได้มาเยือน Kenny’s House ที่เมืองพิชัยพร้อมกับประโยคที่พูดติดหูผมมาว่า Phichai is colorful…

“Phichai colorful – สีสันเมืองพิชัย” จึงกลายเป็นประกายเล็ก ๆ ที่ติดไฟกับคำถามที่ยังค้างอยู่ข้างใน “เราจะทำอย่างไรให้ผู้คนกลับมามองเมืองพิชัยด้วยสายตาใหม่อีกครั้ง”

และศิลปะ…ก็กลายเป็นคำตอบแรกของการเริ่มต้นตั้งแต่วันนั้น

จุดเริ่มต้นของแรงกระเพื่อมเล็ก ๆ

Phichai colorful ครั้งที่ 1 วันที่ 25 ธันวาคม 2024

กลุ่มพี่น้องผองเพื่อนศิลปินเล็ก ๆ และผู้คนในพิชัยที่อยากวาดภาพ ซึ่งบางคนเป็นความฝันในวัยเด็ก บางคนเป็นการเริ่มต้นเอาชนะความกลัวการวาดภาพ ได้รวมตัวกันที่เมืองพิชัย เพื่อออกเดิน วาดภาพ และบันทึกเสน่ห์ของเมืองผ่านสายตาของจิตวิญญาณแห่งการเป็นศิลปิน

ไม่มีเวทีใหญ่ ไม่มีงบประมาณมหาศาล มีเพียงความตั้งใจที่จะชวนผู้คน “มองเห็นคุณค่าของเมืองตัวเองอีกครั้ง” กลุ่มศิลปิน นักวาดภาพ ออกวาดกันในช่วงเช้า ก่อนที่จะนำภาพมารวมกันในช่วงบ่ายเพื่อแสดงผลงานร่วมกัน

ภาพวาดจำนวนหนึ่งถูกนำมาจัดแสดงบริเวณริมแม่น้ำน่าน ท่ามกลางบรรยากาศเรียบง่ายของเมืองเล็กในวันคริสต์มาส ช่วงฤดูหนาวพร้อมกับสายลมเย็น ในยามเย็นและพระอาทิตย์ที่ค่อย ๆ มุดลงบริเวณโค้งน้ำน่านเมืองพิชัย

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น..กลับใหญ่กว่าที่หลายคนคาดคิด

งานเล็ก ๆ นี้ กลายเป็นแรงกระเพื่อมที่ทำให้คนในพื้นที่เริ่มพูดคุยกันเรื่อง “ศิลปะ” มากขึ้น เกิดการรวมกลุ่มของคนทำงานสร้างสรรค์ เกิดการเชื่อมต่อระหว่างศิลปิน ภาคประชาชน และหน่วยงานต่าง ๆ จากกิจกรรมเล็ก ๆ ในวันเดียว
ค่อย ๆ พัฒนาไปสู่งานศิลปะระดับจังหวัด ทั้งในความร่วมมือของภาครัฐ ภาคเอกชน และเครือข่ายสร้างสรรค์ในพื้นที่

Phichai Colorful จึงไม่ได้เป็นเพียง “งานวาดภาพ” แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างพลังใหม่ให้เมืองพิชัย

การเติบโตของความร่วมมือ

Phichai colorful ครั้งที่ 2 : 25–26 ธันวาคม 2025

หลังจากแรงบันดาลใจในปีแรก Phichai Colorful ได้กลับมาอีกครั้งในวันที่ 25–26 ธันวาคม 2025

ครั้งนี้…เมืองพิชัยไม่ได้มีเพียงศิลปินมาวาดภาพ แต่เริ่มมี “ผู้คนจากหลากหลายประเทศ” เดินเข้ามาสัมผัสเมืองเล็กแห่งนี้ผ่านศิลปะ ภายในงาน มีการรวมกลุ่มศิลปินเพื่อวาดภาพเมืองพิชัย พร้อมสร้างสรรค์ “ซุ้มสัญลักษณ์” ของงาน
ซึ่งออกแบบแนวคิดโดย Kenny Keng

ขณะเดียวกันผลงานศิลปะสมัยใหม่และองค์ประกอบเชิงสร้างสรรค์ภายในงาน ได้รับการออกแบบและจัดทำโดย “Mr.หนุ่ย”

หลังจากนั้นทีม Phichai Colorful ก็ช่วยกันขัดเหล็ก ทาสี จนกลายเป็นความทรงจำที่ดีและมีคุณค่า ซึ่งในปี 2025 นี้ เรามีสิ่งที่น่าประทับใจเพิ่มขึ้นอีก คือการมีส่วนร่วมของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ ทั้งจากอังกฤษ ฝรั่งเศส ตุรกี จอร์แดน และจีน ร่วมกันสร้างสรรค์ รวมถึงในวันงาน นอกจากศิลปินและผู้สนใจแล้ว ครั้งนี้ Phichai colorful ยังมีนักเรียน นักศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์ มาเข้าร่วมกิจกรรม Sketch เมืองพิชัยร่วมกันอีกด้วย

บรรยากาศของเมืองเล็ก ๆ จึงเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังนั่งวาดภาพ พูดคุย แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และเรียนรู้กันผ่านศิลปะ

นอกจากนี้ Phichai colorful-สีสันเมืองพิชัย ยังได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มร้านค้าภาคเอกชนในอำเภอพิชัย รวมถึงทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์มาเสริมพลัง ทำให้งานสามารถขยายระยะเวลาเป็นกิจกรรมต่อเนื่อง 2 วันเต็ม จนทำให้คำถามตั้งแต่ตอนต้นได้รับคำตอบมาอย่างดีเกี่ยวกับการใช้ศิลปะเพื่อเล่าเรื่องราวในแบบฉบับของตัวเอง

Phichai Colorful เริ่มแสดงให้เห็นว่า “ศิลปะ” สามารถทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม ระหว่างคนท้องถิ่น นักท่องเที่ยว การศึกษา และเศรษฐกิจสร้างสรรค์ได้จริง

มากกว่างานศิลปะ นั่นคือ “การมองเมืองใหม่” สิ่งสำคัญที่สุดของ Phichai Colorful อาจไม่ใช่จำนวนภาพวาด หรือจำนวนผู้เข้าร่วมงาน

แต่คือการที่ผู้คนเริ่มกลับมาเดินช้า ๆ ในเมืองของตัวเองอีกครั้ง ชมร้านเก่า ตลาดเก่า กำแพงเมืองโบราณ เสียงแม่น้ำ หรือแม้แต่รอยยิ้มของผู้คนธรรมดาที่เดินสวนกันไปมาในย่านชุมชนเก่าเมืองพิชัย

ทั้งหมดเริ่มกลายเป็น “แรงบันดาลใจ” ได้อีกครั้ง

ความตั้งใจต่อจากนี้

Phichai Colorful ไม่ได้ตั้งใจเป็นเพียงกิจกรรมครั้งคราว แต่มีความหวังว่า…

หากมีโอกาส งานนี้จะถูกจัดขึ้นทุกวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี เพื่อให้ช่วงปลายปีของเมืองพิชัย กลายเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนกลับมาพบกันผ่านศิลปะ ความทรงจำ และความหวังใหม่

และบางที…

เมืองเล็กแห่งนี้ อาจไม่ได้ต้องการการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วที่สุด แต่อาจต้องการเพียง “ผู้คนที่ยังเชื่อว่าเมืองของตัวเองมีคุณค่า”

Phichai Colorful จึงไม่ใช่แค่งานศิลปะ แต่มันคือการค่อย ๆ เติมสีให้เมือง ผ่านหัวใจของผู้คนที่ยังรักมันอยู่จริง ๆ

แนวคิด “ศิลปะเพื่อศิลปะ” เติบโตจากความเชื่อว่าศิลปะมีคุณค่าในตัวมันเอง ไม่จำเป็นต้องรับใช้ศีลธรรม การเมือง หรือการตลาด คุณค่าของศิลปะอยู่ที่ประสบการณ์ ความงาม มิใช่ประโยชน์ใช้สอย

สำหรับศิลปินร่วมสมัย แรงบันดาลใจจึงอาจไม่ได้มาจาก “คำสั่งของสังคม” แต่เกิดจากแรงขับภายใน ความหลงใหลในรูปทรง สี เส้น พื้นผิว จังหวะ ลมหายใจและความว่าง สาระจึงไม่ได้อยู่ที่ “เรื่องเล่า” แต่คือ “ประสบการณ์รับรู้” ขณะมองงาน

จังหวะของงานศิลปะเพื่อศิลปะมักนิ่ง ละเอียด และลึก คล้ายดนตรีบรรเลงไร้เนื้อร้อง ผู้ชมไม่ถูกบังคับให้เข้าใจอะไรเฉพาะเจาะจง แต่ถูกเชื้อเชิญให้ “รู้สึก” บางครั้งอาจเงียบ บางครั้งอาจรุนแรง ทว่าทั้งหมดดำรงอยู่ในระบบภายในของงานเอง

ผลงานศิลปะต่อศิลปิน: เป็นพื้นที่แห่งเสรีภาพสูงสุด ศิลปินได้ทดลอง ค้นหา และยืนยันตัวตนโดยไม่ต้องประนีประนอมกับแรงกดดันภายนอก

ผลงานศิลปะต่อผู้ชม: ผู้ชมได้รับประสบการณ์เชิงสุนทรียะที่เปิดกว้าง แต่ก็อาจรู้สึกห่างเหินได้ หากคุ้นชินกับงานที่มีเรื่องเล่าชัดเจน

2. “ศิลปะกับชีวิต”

สำหรับ Kenny Keng ศิลปะไม่ใช่วัตถุที่แขวนบนผนัง แต่คือ “ภาวะ” ที่ดำรงอยู่ในลมหายใจและพื้นที่จริงของชีวิต แนวคิด Thai Zen Lettering และ Travel Sketch ของเขาเกิดจากความต้องการเชื่อมโยงรากเหง้าเอเชียตะวันออกเข้ากับความเป็นไทยร่วมสมัย ไม่ใช่เพื่อเลียนแบบ แต่เพื่อค้นหาจังหวะภายในของตนเอง

แรงบันดาลใจจึงมาจาก 3 แหล่งหลัก

1. ลมหายใจและสติ (present-moment awareness)

2. การเดินทางท่องเที่ยว กระทั่งถึงการดำรงค์อยู่ในเมืองเล็กอย่างพิชัย พื้นที่ที่ความทรงจำยังมีน้ำหนัก

   1. ผู้คนจริงที่เข้ามาสัมผัส Kenny’s House

ศิลปะในมุมมองนี้ไม่แยกจากชีวิตประจำวัน แต่เติบโตจากมันโดยตรง ซึ่ง Kenny ใช้กระบวนการทำงานที่เน้น “จังหวะ” มากกว่า “ภาพลักษณ์”

1. Thai Zen Lettering

Kenny Keng ออกแบบโดยใช้โครงสร้างอักษรไทยในแนวตั้ง ลดทอนองค์ประกอบให้เหลือแก่นของเส้น และให้ความสำคัญกับช่องว่าง (negative space) พอ ๆ กับหมึก

เทคนิคนี้ไม่ได้เน้นความสวยแบบประดับ แต่เน้นจังหวะ พลังของการหยุดและการปล่อย

2. Travel Sketch

Kenny Keng มักใช้วิธีสเก็ตช์สด ณ สถานที่จริง โดยใช้เส้นที่ไม่แก้ไขมาก เพื่อเก็บความรู้สึกแรก

บางครั้งเขาใช้กาแฟเป็นวัสดุ เพื่อให้กลิ่น เวลา และสถานที่หลอมรวมกัน

เทคนิคของเขาจึงเป็น “กระบวนการมีชีวิต” มากกว่างานสำเร็จรูป

จังหวะงานของ Kenny มีลักษณะ “นิ่งแต่เคลื่อนไหว”

“นิ่งในความตั้งใจ หากเคลื่อนไหวในพลังของเส้น”

ผู้ชมบางคนรู้สึกสงบ บางคนรู้สึกเหมือนได้ทบทวนตัวเอง เพราะงานไม่ได้ตะโกน แต่ชวนให้ฟังเสียงภายใน

จังหวะนี้สอดคล้องกับชีวิตจริง ชีวิตที่ไม่ได้ดังตลอดเวลา แต่เต็มไปด้วยช่วงเงียบที่มีความหมาย

การสร้างงานศิลปะของ Kenny Keng จึงเกิดขึ้นตั้งแต่กระบวนการสร้าง กระทั่งเสร็จสิ้น และหลังจากนั้นผลงานแต่ละชิ้นจะมีชีวิตของตัวเอง จะเข้าพูดคุยสนทนากับผู้คนที่เข้าสัมผัสในคำถามและคำตอบที่ต่างกัน ตามประสบการของแต่ละคน

ต่อศิลปิน

งานศิลปะคือกระบวนการจัดระเบียบความคิดและจิตใจ เป็นการฝึกวินัยภายใน และสร้างสมดุลระหว่างบทบาทศิลปิน นักลงทุน และผู้จัดพื้นที่วัฒนธรรม Kenny’s House

ต่อผู้ชม

งานของ Kenny ไม่ได้บอกคำตอบ แต่เปิดพื้นที่ให้ผู้ชมตีความเอง บางคนมองเห็นความว่าง บางคนเห็นความทรงจำของตนเอง บางคนมองเห็นบ้าน ผู้คน สถานที่ ฯลฯ

สำหรับ Kenny แล้วศิลปะจึงกลายเป็น “พื้นที่กลาง” ระหว่างชีวิตของศิลปินและชีวิตของผู้ชม

บทสรุป

มุมมองของ Kenny Keng ต่อศิลปะกับชีวิต ไม่ได้แบ่งแยกว่าอะไรคือผลงาน อะไรคือการใช้ชีวิต เพราะทั้งสองคือสิ่งเดียวกัน

เขาไม่ได้สร้างงานเพื่อหนีชีวิต แต่สร้างงานเพื่อเข้าใจชีวิต และเมื่อศิลปะกลายเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจ

ชีวิตจึงกลายเป็นผลงานชิ้นหนึ่งที่กำลังถูกวาดอยู่ทุกวัน…

ศิลปินผู้ใช้ “เมือง” เป็นผลงานศิลปะ

ในโลกศิลปะร่วมสมัย มีศิลปินจำนวนไม่น้อยที่สร้างชื่อจากแกลเลอรี เมืองใหญ่ หรือเวทีระดับนานาชาติ แต่สำหรับ วิทยา ศรีม่วง หรือ Kenny Keng (케니) เส้นทางของเขากลับแตกต่างออกไป เขาเลือกเดินทางย้อนกลับสู่เมืองเล็ก ๆ อย่าง “พิชัย” จังหวัดอุตรดิตถ์ และใช้เวลาหลายสิบปี เปลี่ยนบ้านเกิดของบิดาให้กลายเป็นพื้นที่แห่งศิลปะ วัฒนธรรม และเรื่องเล่า

Kenny Keng ไม่ได้ทำงานเพียงในฐานะจิตรกร แต่ทำงานในฐานะ “นักเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม” (Cultural Storyteller Artist) ที่ใช้ภาพวาด หนังสือ อาหาร ประวัติศาสตร์ การเดินทาง และผู้คน เป็นวัสดุของงานศิลปะ ผลงานของเขาจึงไม่ได้จบอยู่บนผืนผ้าใบ แต่ขยายออกไปสู่พื้นที่จริง ชุมชนจริง และชีวิตจริงของผู้คน

ศิลปินที่ซ่อนตัวในเมืองเล็ก

วิทยา ศรีม่วง หรือ Kenny Keng (케니) คือชื่อที่คนรู้จักกันในสองโลก – โลกของศิลปะร่วมสมัยที่ทอดสายตาจากเชียงใหม่ถึงโซล และโลกเล็ก ๆ ของเมืองพิชัย อำเภอเล็กริมน้ำน่านในจังหวัดอุตรดิตถ์ที่เขาเรียกว่าบ้าน

สื่อออนไลน์ชั้นนำ The People บรรยายไว้ว่า เขาคือ “ศิลปินบ้านนอกคนหนึ่งที่ใช้บ้านหลังเล็ก ๆ ในเมืองพิชัยเป็นที่กบดานทำงานที่เขารัก ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง และยังคงทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปเพื่อผืนแผ่นดินที่บิดาเกิด” นั่นคือ Kenny Keng ทั้งหมดในประโยคเดียว

ปี ค.ศ. 2024 เขาได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจาก สำนักงานศิลปะวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC) ในฐานะศิลปินร่วมสมัยสาขาทัศนศิลป์และวรรณศิลป์ เป็นการปิดผนึกอย่างเป็นทางการต่อเส้นทางชีวิตที่เดินมาด้วยความเชื่อมาตลอด

ยุคที่ 1 เมล็ดพันธุ์แห่งศิลปะ

เรียนด้วยใจรัก ก่อน ค.ศ. 1992

Kenny Keng (วิทยา ศรีม่วง) เลือกเรียนศิลปะในทุกที่ที่มีวิชาศิลปะไม่ว่าจะเป็นเรียนกับบุคคล หรือ สถาบัน เพราะรัก ไม่ใช่เพราะโอกาส เขาสำเร็จการศึกษาจาก คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่ ปี ค.ศ. 1992 และในปีเดียวกันก็เริ่มแสดงผลงานครั้งแรกในจังหวัดเชียงใหม่

ในสมัยเรียนปีแรกเขาสร้างผลงานจักรวาล ดวงดาว อวกาศ ผสานกับงาน Conceptual Art (ศิลปะเชิงแนวคิด), Impressionism Landscape (จิตรกรรมภูมิทัศน์แนวอิมเพรสชันนิสม์) เป็นบางช่วง กระทั่งช่วงก่อนจบ เขาก็เริ่มวาด Landscape (จิตรกรรมภูมิทัศน์) แบบที่แปรงหนา ๆ ทั้งภูเขา ต้นไม้ ดอกไม้ แสงเงา ผู้คน เสมือนเป็นการตามหาตัวตนและทดลองฝึกทักษะฝีมือ

ความเชี่ยวชาญที่เขาสะสมในช่วงนี้ ได้แก่ ภาพ Sketch แสงเงา ผงคาร์บอนขาวดำ สีน้ำมัน ภาพเหมือนจริง และเทคนิคจิตรกรรมสากล ทักษะที่จะกลายเป็นรากฐานของทุกสิ่งที่ตามมาในชีวิตในเวลาต่อมา

ยุคที่ 2 พู่กันบนแหล่งท่องเที่ยวย่านสำคัญของจังหวัดเชียงใหม่

ไนท์บาซาร์ เชียงใหม่ ค.ศ. 1993–1996

ทันทีที่เรียนจบ เขาเลือกทดสอบตัวเองในสนามจริง ขอเข้าวาดภาพกับ Gallery ที่ ไนท์บาซาร์เชียงใหม่ รับวาดภาพเหมือนบุคคลให้กับนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติ ควบคู่ไปกับการศึกษางานจิตรกรรมคลาสสิกอย่างจริงจัง ขณะเดียวกันก็สร้างงานภาพเลียนแบบเหมือนผลงานของ อย่างศิลปินดังของโลกอย่างเช่น เรมบรานต์ แวนโก๊ะ โมเนต์ และอีกหลายผลงาน ส่งให้กับแกลเลอรีในฝรั่งเศส

ซึ่งช่วงนี้เปรียบเสมือน การฝึกปรือฝีมือที่เข้มข้น มือและหัวใจทำงานพร้อมกันตอนนั้นเขาคิดว่า “ศิลปะคือภาษาที่มนุษย์ใช้สื่อสารความรู้สึกที่ลึกที่สุด” แต่ในที่สุดความอิ่มตัวก็มาเยือน เมื่อเขาพบว่าระหว่าง “วาดในสิ่งที่ตลาดต้องการ” กับ “วาดในสิ่งที่หัวใจต้องการ” นั้น เป็นคนละโลกกัน ช่วงเวลานี้ทำให้เขาเข้าใจ “โลกของตลาดศิลปะ” เป็นครั้งแรก

แม้จะเป็นช่วงที่พัฒนาทักษะได้รวดเร็ว แต่เขากลับเริ่มรู้สึกว่าการวาดภาพตามความต้องการของตลาดเพียงอย่างเดียว ไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของชีวิตศิลปิน Kenny จึงเริ่มมองหาหนทางใหม่ที่ศิลปะจะสามารถเชื่อมโยงกับชีวิตจริง ผู้คน และความหมายได้มากกว่าเดิม เขาเริ่มตั้งคำถามว่า

“ศิลปะที่แท้จริงควรเป็นเพียงงานเพื่อขายให้กับคนชอบ นักสะสมที่เป็นกลุ่มเฉพาะ หรือควรสะท้อนชีวิตและตัวตนของผู้สร้างด้วย”

คำถามนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางทั้งหมดในเวลาต่อมา

ยุคที่ 3 ศิลปะในโลกธุรกิจ

เฟอร์นิเจอร์ องค์กร และการลงทุน ค.ศ. 1997–2006

Kenny ถอยจากแกลเลอรีกลับบ้านที่พิชัย เพื่อดูแลกิจการต่อจากครอบครัว กระทั่งขยายโรงงานเฟอร์นิเจอร์ท้องถิ่นสู่โรงงานแบบแฮนด์เมดและตกแต่งภายใน กระทั่งได้สร้างสินค้าส่งออกสินค้าไปญี่ปุ่นและอังกฤษ ภายใต้บริษัท Art Social Co., Ltd. ที่เขาบริหารเองตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001

แม้จะดูห่างจากผืนผ้าใบ แต่ศิลปะยังอยู่ในทุกเส้นสายของงานออกแบบ และในปี ค.ศ. 2003 -2004 เขาได้รับตำแหน่ง นายกสโมสรโรตารีพิชัย (PHF.) สร้างผลงานบริหารระดับภาค แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะนำงานร่วมจัดแสดงในนิทรรศการกับอาจารย์ที่เขาเคารพรัก รวมถึงการสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการจัดงาน นิทรรศการศิลปะเสมอ ระหว่างนั้นก็ได้รับ OTOP Uttaradit Logo Award 2004 ซึ่งสาเหตุที่เขาลงส่งประกวด คงเพราะเขาอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ในจังหวัดโดยเริ่มตั้งแต่สัญลักษณ์

ช่วงนี้ยังทำงานเกี่ยวกับวิจัยพลังงานทดแทนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง โดยศึกษาเกี่ยวกับธุรกิจพลังงานทดแทน และร่วมงานกับบริษัทร่วมทุนต่างประเทศในกรุงเทพฯ ก้าวสู่โลกธุรกิจการเงินที่สากลกว้างขึ้น แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เขาตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ

ประสบการณ์จากโลกธุรกิจและการลงทุน ทำให้ Kenny เข้าใจว่า “ศิลปะไม่ควรถูกแยกออกจากชีวิตประจำวัน” ซึ่งในเวลาต่อมาแนวคิดนี้ก็กลายเป็นหัวใจสำคัญของ Kenny’s House

ยุคที่ 4 ค้นหาคำตอบผ่านการเดินทาง

Alpha Fo Blog & Thailand Blog Award ค.ศ. 2007–2010

เหตุการณ์ทางการเมืองในไทยเป็นจุดเปลี่ยน Kenny ยุติงานการเป็นที่ปรึกษาโครงการใหญ่ในกรุงเทพฯและเขาใหญ่ แล้วสะพายเป้ออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ในไทยและภูมิภาคอาเซียน บันทึกทุกประสบการณ์ผ่านภาพวาด ปากกา และกาแฟ

เขาเปิด Blog “Alpha Fo” ที่ alphafo.bloggang.com ซึ่งตั้งใจให้เป็นพื้นที่เล่าเรื่องศิลปะ การเรียนรู้จักพื้นฐานการวาดภาพ พื้นฐานการใช้สีต่าง ๆ การวาดภาพเหมือน การเดินทาง และการค้นหาความหมายของชีวิต โดยเพียงคิดว่าเขาพร้อมจะถ่ายทอดทักษะที่เขามีในขณะที่ยังหายใจ เปรียบเหมือนการฝากทักษะในโลกอินเตอร์เนต โดยใคร ๆ ก็สามารถหยิบไปใช้หรือสร้างแรงบันดาลใจก็ได้ และเริ่มใช้ Social media ชื่อ Keng On Art ในยุค Hi5 และพัฒนาต่อเนื่องมาจนถึง Blog ยุคที่สอง

ปี ค.ศ. 2010 Alpha Fo Blog คว้ารางวัล Thailand Blog Award 2010 สาขาการศึกษา จาก Pantip และ Google ซึ่งเป็นการยืนยันว่าเสียงจากศิลปินบ้านนอกสามารถสร้างแรงกระเพื่อมในโลกดิจิทัลได้ ซึ่งในช่วงเดียวกัน เขาเริ่มสอนศิลปะเด็กและ ศิลปะบำบัด (Art Therapy) ทุกเสาร์-อาทิตย์ และช่วงซัมเมอร์ ที่โรงเรียนกวดวิชาชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก ต่อเนื่องยาวนานจนถึงปี ค.ศ. 2016 สร้างรากฐานความเชื่อที่ว่า “ศิลปะรักษาจิตใจได้” ช่วงเวลานี้ถือเป็นการเปลี่ยนผ่านสำคัญ จาก “จิตรกร” ไปสู่ “นักเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม” ซึ่งถือเป็นอีกศาสตร์ทางศิลปะ Cultural Storytelling Art (ศิลปะเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม)

ยุคที่ 5 กลับบ้านสู่รากเหง้า

นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นและ Bestseller ค.ศ. 2009–2016

คำถามที่ค้างอยู่ในใจมาตลอด : “ทำไมบรรพบุรุษถึงเลือกลงจากเรือแล้วมาอาศัยที่เมืองพิชัย? ที่นี่สำคัญอย่างไร? และทำไมพิชัยมีหลายยุคแต่ไม่มีใครสนใจ?”

คำถามนี้นำไปสู่การศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของเมืองพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์อย่างจริงจัง เขาเดินสำรวจพื้นที่จริง สัมภาษณ์ผู้เฒ่าผู้แก่ ค้นเอกสารเก่า ศึกษากำแพงเมือง วัดเก่า ชุมชนเก่า เส้นทางการค้า และร่องรอยทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะวัฒนธรรมทางอาหารที่เขาได้เห็นชาติพันธุ์ผ่านอาหารการกิน ต่อมาเขาจึงรวบรวมข้อมูลทั้งหมดออกมาเป็นหนังสือ “พิชัย เมืองเล็กแต่ใหญ่ที่ตกสำรวจ” โดยใช้นามปากกาว่า วิทยา ชี หนังสือที่กลายเป็น Bestseller ในจังหวัดอุตรดิตถ์ ปี ค.ศ. 2011 โดยหนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนึ่งในงานเขียนสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์และช่วยทำให้ผู้คนเริ่มมองพิชัยในมิติใหม่

อีกทั้งยังมีผลงาน Creative Director & Artist ของนิตยสาร HEY MAN ทั้งภาพวาดประกอบให้กับ คุณสันติ เศวตวิมล คุณเริงศักดิ์ กำธร และหนังสือ “India Sepia Coffee” บันทึกการเดินทางอินเดียเข้าดารัมซาราเพื่อตามหาดาไลลามะผ่านภาพที่วาดด้วยกาแฟ ก็ออกตามมาในปีเดียวกัน

ปี ค.ศ. 2014 ผลงานการเขียนของเขาคว้า รางวัลจากมูลนิธิอมตะ และในช่วงเดียวกัน Kenny ยังทำงานด้าน Art Therapy และเริ่มเป็นวิทยากรเกี่ยวกับศิลปะและชุมชนอย่างต่อเนื่อง เขาเริ่มเป็นวิทยากรให้กับโรงเรียนในอำเภอพิชัยทั้งประถมและมัธยม ตลอดถึงหน่วยงานต่าง ๆ ในอำเภอพิชัย และองค์กรต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง

ยุคที่ 6 ก้าวสู่เวทีโลก

โซล เกาหลี และการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ค.ศ. 2017–2019

ปี ค.ศ. 2017 คือปีที่เปลี่ยนชีวิต Kenny Keng นำผลงานไปแสดงที่ Nook Gallery กรุงโซล เกาหลีใต้ ร่วมกับ Kim Tae-heon (김태헌) ศิลปินชั้นนำจากเกาหลี ในนิทรรศการ “The New World” ช่วงวันที่ 20 ตุลาคม ถึง 17 พฤศจิกายน 2017 ที่ 86 Bukchon-ro Sna-gil, Jongno-gu, Seoul ย่านเก่าขึ้นชื่อซึ่งเป็นการพาเรื่องราวจากเมืองเล็กจากลุ่มแม่น้ำน่านออกสู่ย่านวัฒนธรรมสุดคลาสสิกใจกลางกรุงโซล

ในยุคนี้ผลงานและนิทรรศการระดับนานาชาติของ Kenny Keng ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ได้รับการเผยแพร่ผ่านทั้งสื่อกระแสหลักและสื่อศิลปะร่วมสมัยของเกาหลี อาทิ Yonhap News Agency สำนักข่าวแห่งชาติของเกาหลีใต้, หนังสือพิมพ์ JoongAng Ilbo, Sports Seoul, NewsPost Korea รวมถึง Neolook Art Archive ซึ่งเป็นฐานข้อมูลศิลปะร่วมสมัยของเกาหลี

โดยเฉพาะนิทรรศการ “The New World” ที่จัดขึ้น ณ Nook Gallery กรุงโซล ในปี 2017 ถือเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญของ Kenny Keng ในการสร้างบทสนทนาทางศิลปะระหว่างไทยและเกาหลี ผ่านมุมมองศิลปะร่วมสมัย วัฒนธรรมการเดินทาง และประสบการณ์ชีวิตของผู้คนในเอเชีย

นิทรรศการดังกล่าวไม่เพียงสะท้อนตัวตนทางศิลปะของ Kenny Keng เท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นถึงการเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมระหว่างศิลปินสองประเทศ จนทำให้ชื่อของเขาเริ่มเป็นที่รู้จักในเครือข่ายศิลปะร่วมสมัยของเอเชีย และกลายเป็นหนึ่งในศิลปินไทยที่มีบทบาทด้านการแลกเปลี่ยนศิลปะระดับนานาชาติอย่างต่อเนื่อง โดยมีสื่อหลักและสื่อรองในประเทศเกาหลีกล่าวถึงอย่างต่อเนื่อง

สื่อเกาหลีที่กล่าวถึง Kenny Keng (케니 Witthaya Srimuang)

1. Yonhap News Agency (연합뉴스) สำนักข่าวแห่งชาติของเกาหลีใต้ เทียบได้กับ “สำนักข่าวไทย” หรือ Associated Press (AP) ของสหรัฐฯ ซึ่งมีระดับความน่าเชื่อถือ สูงมาก เป็นแหล่งข่าวหลักของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีสื่อเกาหลีจำนวนมากนำข่าวจาก Yonhap ไปเผยแพร่ต่อ โดยมีการเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับนิทรรศการ : “김태헌·케니 2인전·이길동 화백 ‘붓길 2017’” กล่าวถึงนิทรรศการ “The New World” และศิลปิน Kenny (케니) ร่วมกับ Kim Taeheon ในปี 2017

2. JoongAng Ilbo (중앙일보) หนังสือพิมพ์ระดับประเทศของเกาหลีใต้ หนึ่งในสื่อหลักที่ทรงอิทธิพลของเกาหลี จัดว่าเป็น national newspaper มีเครือข่ายสื่อระดับประเทศ กล่าวถึงการพบกันของ Kenny Keng และ Kim Taeheon การเดินทางในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การเชื่อมโยงทางศิลปะและมิตรภาพ โดยบอกไว้ว่า “길에서 만난 우정이 세상을 보는 둥근 틀로” หรือ “มิตรภาพที่พบระหว่างทาง กลายเป็นกรอบมุมมองใหม่ของโลก” ซึ่งก็เป็นแนวคิดของนิทรรศการ The New World ซึ่งสร้างภาพลักษณ์ Kenny Keng ในฐานะ Traveling Artist หรือ Asian Contemporary Artist โดยเหมือนกับว่า Kenny Keng คือ Cross-cultural storyteller (นักเล่าเรื่องข้ามวัฒนธรรม)

3. NewsPost Korea Online News Media เป็นสื่อวัฒนธรรม / ศิลปะ / ไลฟ์สไตล์ เป็นสื่อออนไลน์ที่เผยแพร่ข่าววัฒนธรรมและศิลปะร่วมสมัย ซึ่งจะกล่าวถึง Kenny Keng ในผลงาน 333 coffee time โลกในผลงานของ Kenny จากการสร้างจักรวาลผ่านงานศิลปะ ตลอดถึงชีวิตและการเดินทางในไทย “김태헌 Kenny의 그림 속 세상보기 The New World” ซึ่งเป็นบทความที่พูดถึง “ตัวงานศิลปะ” มากกว่าข่าวทั่วไป โดยกล่าวถึงวิธีคิด เทคนิค โลกภายในของศิลปิน Artistic Concept (แนวคิดทางศิลปะ)

4. Neolook สื่อนี้ในเกาหลีจะเป็น Contemporary Art Platform หรือเป็น Korean Art Archive Website ระดับความน่าเชื่อถือสูงในวงการ Contemporary Art เป็นฐานข้อมูลนิทรรศการและศิลปินร่วมสมัยของเกาหลี

5. Sports Seoul (스포츠서울) หนังสือพิมพ์และสื่อออนไลน์ระดับประเทศ โดยครอบคลุมทั้งข่าวกีฬา วัฒนธรรม บันเทิง ไลฟ์สไตล์ ถือเป็นสื่อกระแสหลักของเกาหลี มีฐานผู้ชมกลุ่มใหญ่ที่กล่าวถึง Kenny Keng ซึ่งไม่ได้ปรากฎอยู่เฉพาะวงการ Gallery Art เหมือนกับการช่วยขยายฐานการรับรู้เพิ่มมากขึ้นจาก “ศิลปินเฉพาะกลุ่ม” ไปสู่ “ศิลปินที่ได้รับการรับรู้ในสื่อสาธารณะ”

6. Nook Gallery – Seoul Independent Contemporary Gallery ถือว่าเป็นพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะซึ่งมีระดับความน่าเชื่อถือระดับสูง ในการจัดแสดงศิลปะร่วมสมัย หรือผลงานศิลปะอิสระ ตั้งอยู่ในย่านศิลปะสำคัญของกรุงโซล ซึ่งเป็นสถานที่จัดนิทรรศการ “The New World” ของ Kenny Keng โดยสถานที่แห่งนี้มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานและได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ โดยมีภัณฑารักษ์บริหารจัดการ สร้างมุมมองแนวคิดขยายต่อจากศิลปิน ควบคุมและดำเนินการในการจัดนิทรรศการทั้งหมด ตลอดจนให้คำบรรยายแก่ผู้เข้าชม

ซึ่งหลังจากเสร็จนิทรรศการ The New World (Seoul, 2017) ในปีต่อมาก็มี Korean Exhibition Coverage Thai – Korean Contemporary, Dialogue Nook Gallery Seoul, The Order of Time Exchange Exhibition 2019

ปีเดียวกันนี้ Kenny Keng ยังเป็นวิทยากรร่วมในหลายเวทีสำคัญ ทั้งการเสวนา “กำแพงเมือง คูเมือง กับการพัฒนาท้องถิ่น” ร่วมกับกรมธนารักษ์ และการเสวนาประวัติศาสตร์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชร่วมกับอดีตแม่ทัพภาค 3 และนักประวัติศาสตร์ระดับชาติ

โดยในช่วงปี ค.ศ. 2018 ผลงานแสดงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดในไทย โดย Kenny Keng เลือกที่จะนำชื่อเสียงที่ได้มานี้กลับมาจัดนิทรรศการในพื้นที่เล็ก ๆ อย่างเมืองพิชัยเป็นงาน Conceptual Art (ศิลปะเชิงแนวคิด) โดยใช้ชื่อว่า “The spirit of ancient Phichai” และแสดงที่ Phichai Gallery, อุตรดิตถ์ “Inspiration Sawankhalok“ ที่ Rongna Baanrai Gallery, สุโขทัย รวมถึงการสร้างผลงานในย่านชุมชนเก่าพิษณุโลกผ่านงานศิลปะของเขา และได้จัดนิทรรศการเดี่ยวชื่อ “Embody” Solo Exhibition ครั้งที่ 2, Mae Ra Wing Gallery, สุโขทัย และ “Behind the embody” Solo Exhibition 2.5, Phichai Gallery

โดยในปี ค.ศ. 2019 เขาพาศิลปินชาวเกาหลีมายังพิชัยและสวรรคโลก เพื่อร่วมแสดงงานในนิทรรศการ “The Order of Time” ณ Mae Ra Wing Gallery, สวรรคโลก สุโขทัย เป็นการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทย-เกาหลีที่หยั่งรากจากเมืองเล็กในภาคเหนือตอนล่าง กระทั่งได้รับเชิญให้ไปเป็นวิทยากรร่วมกับกลุ่มศิลปินเกาหลี ที่มีทั้ง Kim Tae-heon, Jung Jungyeob และคณะ รวมถึงคิวเรเตอร์ชื่อดังในเกาหลีอย่าง Byounghak Ryu ให้กับนักศึกษาสาขาสหศาตร์ศิลป์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ยุคที่ 7 อาหารคือสะพานสู่ศิลปะ

หมูตุ๋นยาจีนครูเก่ง & Kenny’s House ค.ศ. 2017–2023

“อาหารจะเป็นสะพานที่พาผู้คนข้ามฝั่งมาให้รู้จักกับงานศิลปะ” Kenny Keng

แนวคิดนี้กลายเป็นจริงเมื่อ Kenny เปิด ร้านหมูตุ๋นยาจีนครูเก่ง ในพิชัย โดยนำสูตรหมูตุ๋นจากอาโกมาปรุงเอง และนำเส้นสดที่ฝึกทำระหว่างพำนักในเกาหลีมาใช้ ผสมผสานกับบรรยากาศ Art Gallery ในพื้นที่เดียวกัน

สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่เพียงร้านอาหาร ไม่ใช่เพียงแกลเลอรี และไม่ใช่เพียงโฮสเทล แต่มันคือ “พื้นที่ประสบการณ์ทางวัฒนธรรม” ผู้คนสามารถนั่งกินหมูตุ๋น ดูงานศิลปะ อ่านหนังสือ พูดคุยเรื่องประวัติศาสตร์ ฟังเรื่องเล่าของเมืองพิชัย หรือพบปะนักเดินทางจากต่างประเทศได้ในพื้นที่เดียวกัน

Kenny เชื่อว่า “อาหารคือสะพานที่ทำให้ผู้คนเปิดใจเข้าหาศิลปะ” แนวคิดนี้ทำให้ Kenny’s House กลายเป็นพื้นที่ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเริ่มถูกพูดถึงในหมู่นักเดินทาง ศิลปิน และผู้สนใจวัฒนธรรม

กระทั่งในช่วงปี 2020 – 2022 เมื่อโลกเผชิญสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ส่งผลต่อผู้คนและวิถีชีวิตไปทั่วโลก Kenny Keng ก็ต้องปรับตัวไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงนั้น จากร้าน “หมูตุ๋นยาจีนครูเก่ง” ค่อย ๆ เปลี่ยนผ่านสู่พื้นที่ที่ชื่อ ‘Kenny’s House’ อย่างเต็มตัว

ในช่วงเวลาที่หลายอย่างเงียบลง เขาต้องตื่นมาทำอาหารเช้าด้วยตัวเองทุกเช้าเพียงลำพัง ท่ามกลางบรรยากาศของเมืองเล็กที่ผู้คนเริ่มห่างกันมากขึ้น แต่แทนที่จะปล่อยให้ช่วงเวลานั้นผ่านไปอย่างว่างเปล่า เขากลับนำความเงียบ ความโดดเดี่ยว และกิจวัตรธรรมดาเหล่านั้น มาสร้างเป็นผลงานศิลปะร่วมสมัยในรูปแบบ NFT (Non-Fungible Token) เกิดเป็นผลงานชุดอย่าง Hi-Wilson, Embody และ Coffee Paint ที่บันทึกความรู้สึก ความเปลี่ยนแปลง และชีวิตประจำวันในช่วงเวลาของโลกที่หยุดนิ่งเอาไว้ ผ่านสายตาของศิลปินคนหนึ่งซึ่งยังคงใช้ศิลปะเป็นวิธีสนทนากับชีวิต แม้ในวันที่โลกทั้งใบกำลังสับสนก็ตาม

Kenny’s House ตามที่เพื่อน ๆ เรียก ไม่ได้เป็นเพียงร้านอาหาร แต่คือระบบนิเวศวัฒนธรรมเล็ก ๆ ที่ประกอบด้วยงานศิลปะ ที่พัก อาหาร ประวัติศาสตร์ และชุมชน โดยเริ่มจากการให้ที่พักกับ Kim Tae-heon และ Jung Jungyeob ศิลปินชื่อดังจากเกาหลี ก่อนขยายสู่นักเดินทางจากอังกฤษ และเปิดกว้างสำหรับทุกคนที่ต้องการสัมผัสพิชัยแบบเชิงลึก ซึ่ง “ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติมาเยือน Kenny’s house มากมาย ส่งผลต่อความคิดทำให้ผู้คนในท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานราชการ นักเรียน ครูอาจารย์ ตลอดจนพ่อค้าแม่ค้า หรือชาวบ้านทั่วไป เริ่มหันมาเห็นความสำคัญในท้องถิ่นของตัวเอง”

สื่อไทยและหน่วยงานทางวัฒนธรรมที่กล่าวถึง Kenny Keng

1. คมชัดลึก (Kom Chad Luek) หนังสือพิมพ์และสื่อข่าวระดับประเทศ หนึ่งในสื่อกระแสหลักของไทย นำเสนอประเด็นเกี่ยวกับ ศิลปะ เมืองพิชัย มรดกวัฒนธรรม การอนุรักษ์พื้นที่ประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้สะท้อนบทบาท Kenny Keng ในฐานะศิลปินที่ทำงานเชื่อมโยงกับชุมชนและประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ซึ่งทำให้ Kenny Keng มีภาพของ “ศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานร่วมกับชุมชนและความทรงจำของผู้คน”

2. ช่อง 8 (Thai Ch8) โทรทัศน์ดิจิทัลระดับประเทศ ข่าวและสารคดีเชิงสังคม กล่าวถึง Kenny Keng การค้นพบพื้นที่เก่า ศิลปะในสมัยสุโขทัย การอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรม มิติทางประวัติศาสตร์ของเมืองพิชัย ซึ่งตรงจุดนี้ทำให้ Kenny Keng เป็นศิลปินนักเล่าเรื่องเมืองพิชัย ผู้ทำงานด้านศิลปะและประวัติศาสตร์ร่วมสมัย

3. ช่อง 7 (Thairath 32) รายการตะลอนข่าวเช้านี้ เป็นข่าวเกี่ยวกับเรื่องราวกิจกรรมประเทศไทย ถ้ามองในมุม “วิวัฒนาการ Kenny Keng” ภาพนี้สำคัญมาก เพราะมันสะท้อนช่วงที่ศิลปะไม่ได้อยู่แค่ในแกลเลอรี แต่เริ่ม “ออกไปอยู่ในพื้นที่จริง” กับผู้คนในเมืองพิชัย ในนิทรรศการ “The spirit of ancient Phichai” เหมือนกับการสร้างคำถามของเขาว่าจะใช้ “ศิลปะจะปลุกความรู้สึกของเมืองได้ไหม”

3. สำนักงานศิลปะวัฒนธรรมร่วมสมัย (OCAC) ซึ่งเป็นหน่วยงานภาครัฐ สังกัดกระทรวงวัฒนธรรม เป็นองค์กรหลักด้านศิลปะร่วมสมัยของประเทศไทย ได้กล่าวถึง Kenny Keng และมีข้อมูลศิลปินอย่างเป็นทางการ บันทึกประวัติและผลงานในฐานข้อมูลของรัฐ ซึ่งจัดได้ว่าเป็น “Institutional Recognition” ซึ่งสำคัญมากในโลกศิลปะ โดยภายใน ข่าว/กิจกรรมจาก OCAC ได้แสดงการเชื่อมโยงกับเครือข่ายศิลปะวัฒนธรรมระดับประเทศ เพิ่มความน่าเชื่อถือในฐานะศิลปินไทยร่วมสมัย

ช่วงนี้ยังคงสร้างผลงานอย่างต่อเนื่อง ทั้ง “You are my sunshine” (2020), “ธรรมดา (The Simply)” (2022), “ONENESS สู่จุดหมายเดียวกัน” (2022) และนิทรรศการเดี่ยวที่ หอวัฒนธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ (2023)

ยุคที่ 8 เมืองพิชัยในฐานะงานศิลปะขนาดใหญ่ Digital Archive และ Soft Power แห่งพิชัย, OCAC, มหาวิทยาลัย และ Phichai Colorful ค.ศ. 2023–ปัจจุบัน

ปี ค.ศ. 2024 เป็นปีแห่งการรับรองและยืนยัน Kenny Keng ได้รับสถานะ ศิลปินร่วมสมัยที่รับรองโดย OCAC สาขาทัศนศิลป์และวรรณศิลป์ และได้รับเชิญเป็นวิทยากร “องค์ความรู้ใหม่เมืองพิชัย” ให้กับภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก เป็นการเดินทางครบวงจรจากศิลปินที่ตั้งคำถามเรื่องบ้านเกิด มาสู่ผู้เชี่ยวชาญที่ถูกเชิญให้ถ่ายทอดความรู้เรื่องบ้านเกิดให้แก่นักศึกษามหาวิทยาลัย

ในช่วงหลัง Kenny Keng เริ่มทำงานในลักษณะ “Cultural Archive” อย่างชัดเจน เขารวบรวมข้อมูล ภาพถ่าย บันทึก หนังสือ วิดีโอ และเรื่องเล่าต่าง ๆ ผ่านเว็บไซต์และแพลตฟอร์มออนไลน์ ในช่อง Youtube : เก่งกินเก่งเที่ยว ซึ่งสิ่งนี้ทำหน้าที่คล้าย “พิพิธภัณฑ์ดิจิทัลของเมืองพิชัย”

ปี ค.ศ. 2024 เขาได้รับการรับรองจาก Office of Contemporary Art and Culture ในฐานะศิลปินร่วมสมัยสาขาทัศนศิลป์และวรรณศิลป์ พร้อมได้รับเชิญเป็นวิทยากรด้านประวัติศาสตร์และ Soft Power ในหลายเวที รวมถึงมีบทบาทในกิจกรรม “Phichai Colorful” ซึ่งเป็นการใช้ศิลปะสร้างการรับรู้ใหม่ให้กับเมืองพิชัย

ในมุมหนึ่ง สิ่งที่ Kenny Keng ทำอาจไม่ใช่เพียงงานศิลปะ แต่คือการสร้าง “ความรู้สึกใหม่” ให้ผู้คนมองเมืองพิชัย เมืองเล็กของไทย

โดยในช่วงวันที่ 25 ธ.ค.2024 เขาได้เริ่มรวบรวมกลุ่มศิลปินทางภาคเหนือตอนล่าง อุตรดิตถ์ สุโขทัย พิษณุโลก มาสร้างผลงานวาดภาพเมืองพิชัยและจัดแสดงร่วมกัน โดยใช้ชื่องานว่า “สีสันเมืองพิชัย – Phichai colorful” และจากนั้น ก็เกิดการรวมกลุ่ม Uttaradit Sketchers ออกวาดภาพ จังหวัดอุตรดิตถ์และ Sketch Phichai ร่วมกับกลุ่ม Bangkok Sketchers และแสดงผลงานร่วมกัน ผ่านงาน Hi-สีสันอุตรดิตถ์ ที่จวนผู้ว่าราชการเก่า จังหวัดอุตรดิตถ์

โปรเจกต์สำคัญในยุคนี้ “Phichai Colorful 2 – สีสันเมืองพิชัย 2” รวบรวมศิลปินจากอุตรดิตถ์ พิษณุโลก สุโขทัย กรุงเทพฯ และนักศึกษาศิลปกรรมราชภัฏอุตรดิตถ์ มาร่วมวาดภาพ Live Painting Performance บนถนนคนเดินเมืองพิไชย ร่วมกับทีมวิจัยทุนวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

ในงานเดียวกัน มีการเปิดตัวหนังสือ “เสียงจากหัวใจ กำลังใจให้ตัวเอง” ที่เขาวาดภาพประกอบ 333 coffee paint รวมถึง ALL ART BOOK Publisher สำนักพิมพ์ท้องถิ่นที่เขาก่อตั้งขึ้นเพื่อรักษาเรื่องราวของพิชัยไว้

ในปี ค.ศ. 2026 เขายังคงใช้ศิลปะในการสร้างสรรค์งานต่อไป โดยเป็นแกนหลักในส่วนของงานวิจัย “ย่านเมืองพิไชย” ร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

ซึ่งโดยรวมแล้ว ในประเทศไทย ผลงานและแนวคิดของ Kenny Keng ได้รับการกล่าวถึงผ่านทั้งสื่อกระแสหลัก หน่วยงานด้านศิลปวัฒนธรรม และสื่อสารคดีร่วมสมัย อาทิ คมชัดลึก, ช่อง 8, สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC) รวมถึงสื่อวิดีโอและสารคดีออนไลน์หลายช่องทาง ซึ่งสะท้อนบทบาทของเขาในฐานะศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานเชื่อมโยงศิลปะ ประวัติศาสตร์ เมืองเก่า และการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมของเมืองพิชัยสู่สาธารณะร่วมสมัย

ซึ่งในยุคนี้ได้มี Influencer กระแสหลักหลายเพจมาทำรายการที่ Kenny’s House อยู่หลายรายการด้วยกัน รายการ “เร่ร่อน” โดย เรย์ เมคโดนัล รายการ “กอมอนอ” โดยคุณอาย กมลเนตร รายการ ของคุณเมจิ อโรมา และรายการจาก Influencer กระแสรองหรือท้องถิ่นหลายรายการเข้ามาถ่ายทำ Content รายการแชร์บอกต่อกันไปนับล้านวิว

ในประเทศไทย ผลงานและแนวคิดของ Kenny Keng ได้รับการกล่าวถึงผ่านทั้งสื่อกระแสหลัก หน่วยงานด้านศิลปะวัฒนธรรม และสื่อสารคดีร่วมสมัย อาทิ คมชัดลึก, ช่อง 8, สำนักงานศิลปะวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC), กรมประชาสัมพันธ์ช่อง 11, รวมถึงสื่อวิดีโอและสารคดีออนไลน์หลายช่องทาง เพจอีจันบันเทิง,เร่ร่อน,กอมอนอ,เก่งกินเก่งเที่ยวและอีกหลาย ๆ รายการ ซึ่งสะท้อนบทบาทของเขาในฐานะศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานเชื่อมโยงศิลปะ ประวัติศาสตร์ เมืองเก่า และการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมของเมืองพิชัยสู่สาธารณะร่วมสมัย

ยุคแห่งตัวอักษร และการเขียนเพื่อเก็บ “ความรู้สึกของเมือง”

หนังสือ งานเขียน และวรรณกรรมของ Kenny Keng

นอกจากบทบาทในฐานะศิลปินทัศนศิลป์ อีกด้านหนึ่งที่สำคัญมากของ Kenny Keng คือ “นักเขียน” งานเขียนของเขาไม่ได้เกิดขึ้นจากการต้องการเป็นนักประพันธ์ในระบบสำนักพิมพ์กระแสหลัก
แต่เกิดจากความต้องการ “บันทึกบางอย่างเอาไว้ก่อนที่มันจะหายไป” ทั้งเรื่องราวของผู้คน ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ความทรงจำระหว่างการเดินทาง รวมถึงความรู้สึกเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างชีวิตประจำวัน

งานเขียนของ Kenny Keng จึงมีลักษณะเฉพาะตัว อยู่กึ่งกลางระหว่าง วรรณกรรมบันทึกชีวิต บันทึกการเดินทาง ศิลปะเชิงปรัชญา ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และงานเขียนเชิงเยียวยาจิตใจ

หนังสือสำคัญของ Kenny Keng

1. “พิชัย เมืองเล็กแต่ใหญ่ที่ตกสำรวจ” หนังสือที่เปลี่ยนมุมมองผู้คนต่อเมืองพิชัย

หนังสือเล่มนี้ถือเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญที่สุดของ Kenny Keng เขาใช้เวลาหลายปีในการค้นคว้า ลงพื้นที่ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเมืองพิชัย ทั้งด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม วิถีชีวิต และเรื่องเล่าที่กำลังจะสูญหาย จุดสำคัญของหนังสือ ไม่ใช่เพียงการบันทึกข้อมูลทางประวัติศาสตร์ แต่คือการพยายามตั้งคำถามว่า “เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ มีคุณค่ามากกว่าที่ผู้คนเคยมองเห็นหรือไม่” หนังสือเล่มนี้กลายเป็น Bestseller ในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากเริ่มสนใจพิชัยในมุมที่ลึกขึ้น

2. “India Sepia Coffee” บันทึกการเดินทางผ่านกลิ่นกาแฟและคราบเวลา

หนังสือเล่มนี้เกิดขึ้นหลังการเดินทางไปประเทศอินเดีย Kenny ใช้ทั้งภาพวาดและตัวอักษรในการเล่าเรื่อง โดยมีเอกลักษณ์สำคัญคือการใช้ “กาแฟ” เป็นวัสดุในการสร้างภาพประกอบ เนื้อหาภายในไม่ได้พูดถึงเพียงสถานที่ท่องเที่ยว แต่พูดถึงความรู้สึก ความโดดเดี่ยว ความศรัทธา และการค้นหาความหมายของชีวิต India Sepia Coffee จึงถูกมองว่าเป็นงานเขียนที่อยู่กึ่งกลางระหว่าง Travel Literature Visual Journal และ Art Book

3. “The Painter – แสงตะเกียงไม่สิ้น กลิ่นน้ำนม” ลูกชายที่เล่าเรื่องแม่ หนังสือเล่มหนาที่เขาเขียนขึ้นเล่าเรื่องราวในยุคมนุษย์ใช้แสงตะเกียงนำพา

4. “F13 – เด็กชายในโลกสีน้ำตาล” หนังสือแห่งการเปลี่ยนแปลงความคิดของเขาไปตลอดชีวิต โดยโลกสีน้ำตาลที่เขาสร้างขึ้นกับตัวละครภายในเล่มที่กำลังบอกบางอย่างกับผู้อ่านผ่านงานศิลปะและตัวอักษร

5. “เสียงจากหัวใจ กำลังใจให้ตัวเอง – The presents to my life…from me” เป็น Art books Limited Edition การร่วมมือระหว่างนักเขียน “ทิมปนี” โดยให้ ผลงาน 333 Coffee Paint ได้สนทนากับเธอแล้วให้เธอกลั่นเป็นตัวอักษรออกมาเพื่อสามารถดูแลหัวใจตัวเองได้ เปรียบกับให้งาน”ศิลปะ” ได้สนทนากับ”ตัวอักษร”

ALL ART BOOK สำนักพิมพ์เล็ก ๆ เพื่อรักษาความทรงจำของเมือง

Kenny Keng ยังเป็นผู้ก่อตั้ง ALL ART BOOK Publisher แนวคิดของสำนักพิมพ์นี้ไม่ได้มุ่งแข่งขันกับสำนักพิมพ์เชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ แต่ตั้งใจทำหน้าที่เป็น “คลังความทรงจำขนาดเล็ก” ทั้งหนังสือศิลปะ บันทึกท้องถิ่น งานวรรณกรรม รวมถึงเรื่องเล่าที่อาจไม่มีพื้นที่ในระบบสำนักพิมพ์กระแสหลัก แนวคิดนี้สอดคล้องกับสิ่งที่ Kenny ทำมาตลอดชีวิต คือ “การรักษาสิ่งเล็ก ๆ ที่กำลังจะหายไป”

งานเขียนในฐานะส่วนหนึ่งของงานศิลปะ

สำหรับ Kenny Keng การเขียนหนังสือไม่เคยถูกแยกออกจากงานศิลปะ ภาพวาดของเขามักมีเรื่องเล่าซ่อนอยู่ และงานเขียนของเขาก็มักมี “ภาพ” ซ่อนอยู่ในภาษา นี่ทำให้งานทั้งหมดของเขาเชื่อมโยงกันเป็นโลกเดียวกัน ทั้งเว็บไซต์ สมุดสเก็ตช์ หนังสือ นิทรรศการ บทความ วิดีโอ และบทสนทนาใน Kenny’s House

ทั้งหมดกลายเป็นส่วนหนึ่งของ “Digital Archive” ที่กำลังบันทึกวิวัฒนาการของเมืองพิชัยผ่านสายตาของศิลปินคนหนึ่ง

วรรณกรรมในฐานะการเยียวยา

ช่วงหลัง งานเขียนของ Kenny Keng เริ่มมีมิติของ “การเยียวยาจิตใจ” มากขึ้น เนื้อหาหลายชิ้นพูดถึง ความเหนื่อยล้าของผู้คนยุคใหม่ ความเงียบ การกลับมาใช้ชีวิตช้าลง และการมองเห็นคุณค่าของตัวเองอีกครั้ง สิ่งเหล่านี้เชื่อมโยงกับแนวคิด Art Therapy ที่เขาทำต่อเนื่องมาหลายปี งานเขียนของเขาจึงไม่ได้เป็นเพียงวรรณกรรม แต่ทำหน้าที่คล้าย “พื้นที่พักใจ” สำหรับผู้อ่านจำนวนมาก

หนังสือในฐานะ Soft Power ของเมืองพิชัย

หนึ่งในสิ่งที่น่าสนใจที่สุด คือ Kenny Keng ใช้ “หนังสือ” เป็นส่วนหนึ่งของการสร้าง Soft Power ให้เมืองพิชัย แทนที่จะโปรโมตเมืองผ่านการตลาดแบบทั่วไป เขากลับเลือกใช้ เรื่องเล่า ความทรงจำ บันทึกประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวรรณกรรม เพื่อทำให้ผู้คน “รู้สึก” กับเมืองแห่งนี้

แนวทางนี้ทำให้พิชัยค่อย ๆ เปลี่ยนจาก “เมืองทางผ่าน”กลายเป็น “เมืองที่มีเรื่องเล่า”

ผลงานแนวคิดศิลปะ Thai Zen

เมื่อศิลปะ ความเงียบ และชีวิตธรรมดากลายเป็นหนึ่งเดียว ค.ศ. 2024 – ปัจจุบัน

หลังผ่านการเดินทางมายาวนาน ทั้งโลกศิลปะ ธุรกิจ การเดินทาง การค้นคว้าประวัติศาสตร์ และการทำงานกับผู้คน งานของ Kenny Keng ในปัจจุบันเริ่มเข้าสู่ช่วงที่นิ่ง ลึก และเรียบง่ายมากขึ้น เขาเรียกบรรยากาศและแนวทางชีวิตช่วงนี้ว่า “Thai Zen” ไม่ใช่เซนแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมทั้งหมด และไม่ใช่งานมินิมอลตามกระแสสมัยนิยม

แต่คือการผสมกันระหว่าง ความเรียบง่ายแบบไทย วิถีชีวิตเมืองเล็ก ความสงบแบบตะวันออก ศิลปะร่วมสมัย วัฒนธรรมการกินชา กาแฟ และการสนทนา รวมถึงความงามของ “ชีวิตธรรมดา”

Thai Zen ไม่ใช่สไตล์ตกแต่ง

แต่คือ “วิธีมองโลก”

สำหรับ Kenny Keng Thai Zen ไม่ได้หมายถึงเพียงโทนสี ภาพถ่าย หรือการจัดพื้นที่ แต่มันคือ “สภาวะ” คือการมองเห็นความงามในสิ่งที่คนส่วนใหญ่มองข้าม

Kenny’s House ในยุค Thai Zen

ในช่วงหลัง Kenny’s House เริ่มเปลี่ยนจาก Art Space ทั่วไป ไปสู่พื้นที่ที่มีบรรยากาศเฉพาะตัวมากขึ้น ผู้คนจำนวนมากไม่ได้เดินทางมาเพียงเพื่อกินอาหารหรือดูงานศิลปะ แต่เดินทางมาเพื่อ “รู้สึกถึงบางอย่าง” หลายคนเรียกมันว่า ความสงบ ความช้า ความจริงใจ หรือความรู้สึกเหมือนได้พักใจ ทั้งหมดนี้คือแก่นของ Thai Zen

ศิลปะที่ลดทอน แต่ลึกขึ้น

ผลงานในยุค Thai Zen ของ Kenny Keng เริ่มลดทอนรายละเอียดบางอย่างลง สีเงียบขึ้น
องค์ประกอบนิ่งขึ้น พื้นที่ว่างมากขึ้น แต่ในความเรียบง่ายนั้น กลับมี “อารมณ์” และ “ความทรงจำ” มากขึ้นกว่าเดิม นี่เป็นช่วงที่งานของเขาเริ่มเคลื่อนไปใกล้แนวคิด Wabi-Sabi Zen Aesthetic Emotional minimalism และ Contemporary Asian Atmosphere แต่ยังคงมีรากแบบไทยและพิชัยชัดเจน

Thai Zen กับเมืองพิชัย

สิ่งที่น่าสนใจคือ Kenny Keng ไม่ได้พยายามเปลี่ยนพิชัยให้กลายเป็นเมืองญี่ปุ่นหรือเกาหลี แต่พยายามค้นหา “ความสงบในแบบไทย” เขาเชื่อว่า เมืองเล็กของไทยมีเสน่ห์บางอย่างที่โลกยุคใหม่กำลังโหยหา ทั้งความสัมพันธ์ของผู้คน ความไม่เร่งรีบ อาหารท้องถิ่น บ้านไม้เก่า ตลาดเช้า วัฒนธรรมการนั่งคุย และความเรียบง่ายที่ยังมีชีวิตอยู่จริง

Thai Zen จึงไม่ใช่การ “สร้างภาพ” แต่คือการมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่แล้ว

Thai Zen ในฐานะ Soft Power ใหม่

ในขณะที่หลายพื้นที่พยายามสร้างแลนด์มาร์กขนาดใหญ่ Kenny Keng กลับเลือกใช้ “ความรู้สึก” เป็น Soft Power เขาไม่ได้ขายความอลังการ แต่ขาย “บรรยากาศ” ไม่ได้ขายความหรูหรา แต่ขาย “ความจริงใจ” แนวคิดนี้ทำให้ Kenny’s House และเมืองพิชัย เริ่มกลายเป็นพื้นที่ที่นักเดินทางสายศิลปะ วัฒนธรรม และ Slow Life สนใจมากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังมองหา ความสงบ ความหมาย และพื้นที่ที่ทำให้ตัวเองกลับมารู้สึกถึงชีวิตอีกครั้ง

Thai Zen กับอนาคตของ Kenny Keng

ปัจจุบัน Thai Zen ไม่ได้เป็นเพียงแนวคิดทางศิลปะ แต่กำลังพัฒนาไปสู่ หนังสือ Photography Mood Interior & Space Design, Artist Retreat, Cultural Tourism, Emotional Storytelling, Digital Archive และงานเขียนเชิงเยียวยา ทั้งหมดนี้กำลังรวมกันเป็น “โลกของ Kenny Keng” ที่ชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ

ประโยคสรุปของยุค Thai Zen

“Thai Zen คือการใช้ชีวิตอย่างช้า ๆ ท่ามกลางโลกที่กำลังเร่งรีบเกินไป” หรือ “ในวันที่โลกเต็มไปด้วยเสียงดัง Kenny Keng กลับเลือกสร้างงานจากความเงียบ” หรือ “Thai Zen ไม่ได้พาผู้คนหนีโลก แต่พากลับมารู้สึกกับชีวิตอีกครั้ง”

บทสรุป

ศิลปินผู้เปลี่ยนเมืองให้กลายเป็นเรื่องเล่าที่ยังไม่จบ

เส้นทางชีวิตของ Kenny Keng สอนว่า ศิลปะไม่ต้องการเวทีใหญ่ เพียงต้องการคนที่ซื่อสัตย์กับตัวเอง เพียงพอ

จากไนท์บาซาร์เชียงใหม่ ผ่านโรงงานเฟอร์นิเจอร์ข้ามชาติ บริษัทโฮลดิ้งร่วมทุน แวะที่ Blog ท่องโลก ไปถึงแกลเลอรีในย่าน Bukchon กรุงโซล และย้อนกลับมายืนในเมืองพิชัย ทุกจุดในชีวิตร้อยเรียงด้วยด้ายเส้นเดียวกัน

นั่นคือความเชื่อว่า “เมืองเล็กมีเรื่องเล่าที่ยิ่งใหญ่ ศิลปะคือกุญแจที่ไขให้โลกได้ฟัง”

สำหรับพิชัยในอดีต เมืองที่คนรู้จักเพียงพระยาพิชัยดาบหักในตำราเรียน Kenny Keng ทำให้มันมีชีวิต มีสี มีเสียง และมีที่ยืนบนแผนที่ของโลก Kenny Keng ไม่ได้รอให้โลกเดินทางมาหาเขา แต่ค่อย ๆ สร้างคุณค่าให้กับบ้านเมืองที่ตนอยู่ จนผู้คนเริ่มเดินทางเข้ามาเอง

จากจิตรกรในเชียงใหม่สู่..ศิลปินนักเล่าเรื่อง

จากนักเดินทาง..สู่ผู้เก็บความทรงจำของเมือง

วันนี้ “พิชัย” ในสายตาของหลายคน ไม่ใช่เพียงเมืองในหน้าประวัติศาสตร์อีกต่อไป แต่มันคือเมืองที่มีศิลปะ มีชีวิต มีเรื่องเล่า และเบื้องหลังเหล่านั้นมักมีชื่อของ Kenny Keng อยู่เสมอ

เส้นทางชีวิตของ Kenny Keng (วิทยา ศรีม่วง) สะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาทางศิลปะและวัฒนธรรมที่ยั่งยืนนั้นมิได้เกิดจากนโยบายหรืองบประมาณเพียงอย่างเดียว หากแต่เกิดจากบุคคลที่มีความมุ่งมั่น ความต่อเนื่อง และความซื่อสัตย์ต่อพันธกิจที่ตนเองกำหนด

ตลอดระยะเวลากว่า 35 ปี เขาได้ดำรงบทบาทสำคัญในฐานะศิลปิน นักเขียน นักการศึกษา ผู้ประกอบการเชิงสร้างสรรค์ และนักวิจัยทางวัฒนธรรม โดยมีอำเภอพิชัยเป็นทั้งแรงบันดาลใจและพื้นที่ปฏิบัติการ

ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดประการหนึ่งของเขา คือการทำให้เมืองพิชัยเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ โดยเฉพาะในสาธารณรัฐเกาหลี ผ่านการสร้างสายสัมพันธ์ทางศิลปะที่มีรากฐานจากการเดินทางและมิตรภาพ จนนำไปสู่การรายงานข่าวในสื่อชั้นนำของเกาหลีใต้หลายสำนัก รวมทั้ง Newsis, JoongAng Ilbo, Newspost และ Sports Seoul

บทบาท Kenny Keng จึงมิได้หยุดอยู่แค่การเป็นศิลปินผู้สร้างผลงาน แต่เขาคือสะพานเชื่อมระหว่างอดีตและปัจจุบัน ระหว่างท้องถิ่นและนานาชาติ ระหว่างศิลปะและชีวิตประจำวัน – ผ่านพู่กัน ปากกา ชามก๋วยเตี๋ยว และเรื่องเล่าของเมืองพิชัยที่เขาไม่เคยหยุดบอกเล่าผ่านทุกสิ่งที่เขาเรียกว่า “งานศิลปะ”

ประโยคหนึ่งที่สะท้อนตัวตนของ Kenny Keng ได้ชัดที่สุด คือ

“ถ้าเราไม่เริ่มทำในวันนั้น วันนี้ผู้คนคงรู้จักแค่พระยาพิชัยดาบหักในบทเรียน แต่คงไม่รู้ว่าเมืองพิชัยอยู่ตรงไหนบนแผนที่ประเทศไทย”

ประโยคนี้ไม่ได้เป็นเพียงคำพูดของศิลปินคนหนึ่งแต่มันคือหัวใจของคนที่เลือกใช้ชีวิตเพื่อบ้านของพ่ออย่างแท้จริง และบางที…สิ่งที่ Kenny Keng กำลังสร้าง อาจไม่ใช่แค่ผลงานศิลปะแต่คือ “ความทรงจำร่วม” ของผู้คนจำนวนมาก ที่กำลังค้นหาความหมายของชีวิต ผ่านเมืองเล็ก ๆ ที่ชื่อว่า “พิชัย”

หมายเหตุ: บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ Digital Archive เพื่อบันทึกวิวัฒนาการทางศิลปะและมรดกทางวัฒนธรรมของ วิทยา ศรีม่วง (Kenny Keng) รวบรวมจากแหล่งข้อมูลปฐมภูมิ ได้แก่ kennyart.wixsite.com, kenny-keng.com, alphafo.bloggang.com และสื่อมวลชนที่ได้รับการยืนยัน ทั้งในประเทศไทย ได้แก่ The People, คมชัดลึก, TruePlookpanya และสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC) และในสาธารณรัฐเกาหลี ได้แก่ 뉴시스 Newsis, 중앙일보 JoongAng Ilbo, 뉴스포스트 Newspost และ 스포츠서울 Sports Seoul

แหล่งอ้างอิงจากสื่อมวลชน

สื่อมวลชนไทย

สำนักข่าว / สื่อ · ชื่อบทความ / รายงาน

The People · Kenny’s house บ้านของ ‘วิทยา ศรีม่วง’ ศิลปินผู้กลับบ้าน เล่าเรื่องเมืองพิชัย

The Cloud · รู้จักอุตรดิตถ์ ผ่าน 10 สถานที่เที่ยว ตั้งแต่ร้านก๋วยเตี๋ยว สวนผลไม้ ไปถึงอาร์ตสเปซ

คมชัดลึก · ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นยาจีน ครูเก่ง เมืองพิชัย อุตรดิตถ์ ใครไปต้องห้ามพลาด

คมชัดลึก · “พระปรางค์พันปี”ถูกปล่อยทิ้งร้าง

TruePlookpanya · ตัวอย่างบุคคลที่ใช้ทักษะความรู้ตอบแทนคืนสู่สังคม

OCAC กระทรวงวัฒนธรรม · รายละเอียดศิลปิน วิทยา ศรีม่วง

HEY MAN Magazine · Art Column & Creative Director

Pantip & GoogleYouTube · Thailand Blog Award 2010 สาขาการศึกษาเก่งกินเก่งเที่ยว, เร่ร่อน, กอมอนอ,อีจันบันเทิง

สื่อมวลชนสาธารณรัฐเกาหลี (นิทรรศการ The New World กรุงโซล)

สำนักข่าว · ประเภทสื่อ · แหล่งอ้างอิง

뉴시스 Newsis · สำนักข่าวแห่งชาติ · 동남아 여행에서 만난 화가 김태헌·케니…누크갤러리 2인전

중앙일보 JoongAng Ilbo · หนังสือพิมพ์รายวันชั้นนำ · รายงานนิทรรศการ The New World ณ Nook Gallery

뉴스포스트 Newspost · สื่อออนไลน์ศิลปวัฒนธรรม · 김태헌·Kenny의 그림 속 세상보기 ‘The New World’

스포츠서울 Sports Seoul · หนังสือพิมพ์ระดับชาติ · รายงานนิทรรศการ The New World — ศิลปินไทย-เกาหลี

แหล่งอ้างอิง

• Kenny Keng Official Website

• Kenny Keng Gallery Archive

• Kenny Keng Books Archive

• Kenny Keng Resume & Timeline

• Kenny Keng YouTube Channel

แนวคิดและข้อมูลบางส่วนอ้างอิงจาก Digital Archive ของ Kenny Keng

ติดตามทุกช่องทาง: kenny-keng.com | kennyart.wixsite.com/kenny | alphafo.bloggang.com | facebook.com/artistkennykeng

ช่องทางทั้งหมดของ Kenny Keng

ช่องทาง · URL

เว็บไซต์หลัก · kenny-keng.com

Portfolio & Resume · kennyart.wixsite.com/kenny

Resume / Timeline · kennyart.wixsite.com/kenny/resume

หนังสือและรางวัล · kennyart.wixsite.com/kenny/pocket-books

นิทรรศการ The New World · kennyart.wixsite.com/kenny/the-new-world

Kenny’s House · kennyart.wixsite.com/kenny/kengshouse

Blog Alpha Fo · alphafo.bloggang.com

Facebook ศิลปิน · facebook.com/artistkennykeng

Facebook Kenny’s House · facebook.com/kengshouse

OCAC รับรอง · ocac.go.th

Kenny Keng

แนวคิดของ “Phichai Colorful” จึงไม่ได้เริ่มจากคำว่า “เทศกาล” แต่มันเริ่มจากคำถามง่าย ๆ ว่า “เราจะทำอย่างไรให้ผู้คนกลับมามองเมืองพิชัยด้วยสายตาใหม่อีกครั้ง” ช่วงประมาณเดือนพฤศจิกายน 2024 ศิลปินวาดภาพชาวอังกฤษได้มาเยือน Kenny’s House ที่เมืองพิชัยพร้อมกับประโยคที่พูดติดหูผมมาว่า Phichai is colorful… “Phichai colorful – สีสันเมืองพิชัย” จึงกลายเป็นประกายเล็ก ๆ ที่ติดไฟกับคำถามที่ยังค้างอยู่ข้างใน  “เราจะทำอย่างไรให้ผู้คนกลับมามองเมืองพิชัยด้วยสายตาใหม่อีกครั้ง” และศิลปะ…ก็กลายเป็นคำตอบแรกของการเริ่มต้นตั้งแต่วันนั้น

จุดเริ่มต้นของแรงกระเพื่อมเล็ก ๆ Phichai colorful ครั้งที่ 1 วันที่ 25 ธันวาคม 2024

กลุ่มพี่น้องผองเพื่อนศิลปินเล็ก ๆ และผู้คนในพิชัยที่อยากวาดภาพ ซึ่งบางคนเป็นความฝันในวัยเด็ก บางคนเป็นการเริ่มต้นเอาชนะความกลัวการวาดภาพ  ได้รวมตัวกันที่เมืองพิชัย เพื่อออกเดิน วาดภาพ และบันทึกเสน่ห์ของเมืองผ่านสายตาของจิตวิญญาณแห่งการเป็นศิลปิน 

ไม่มีเวทีใหญ่ ไม่มีงบประมาณมหาศาล มีเพียงความตั้งใจที่จะชวนผู้คน “มองเห็นคุณค่าของเมืองตัวเองอีกครั้ง”  กลุ่มศิลปิน นักวาดภาพ ออกวาดกันในช่วงเช้า ก่อนที่จะนำภาพมารวมกันในช่วงบ่ายเพื่อแสดงผลงานร่วมกัน

ภาพวาดจำนวนหนึ่งถูกนำมาจัดแสดงบริเวณริมแม่น้ำน่าน ท่ามกลางบรรยากาศเรียบง่ายของเมืองเล็กในวันคริสต์มาส ช่วงฤดูหนาวพร้อมกับสายลมเย็น ในยามเย็นและพระอาทิตย์ที่ค่อย ๆ มุดลงบริเวณโค้งน้ำน่านเมืองพิชัย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น..กลับใหญ่กว่าที่หลายคนคาดคิด

งานเล็ก ๆ นี้ กลายเป็นแรงกระเพื่อมที่ทำให้คนในพื้นที่เริ่มพูดคุยกันเรื่อง “ศิลปะ” มากขึ้น เกิดการรวมกลุ่มของคนทำงานสร้างสรรค์ เกิดการเชื่อมต่อระหว่างศิลปิน ภาคประชาชน และหน่วยงานต่าง ๆ จากกิจกรรมเล็ก ๆ ในวันเดียว ค่อย ๆ พัฒนาไปสู่งานศิลปะระดับจังหวัด ทั้งในความร่วมมือของภาครัฐ ภาคเอกชน และเครือข่ายสร้างสรรค์ในพื้นที่ Phichai Colorful จึงไม่ได้เป็นเพียง “งานวาดภาพ” แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างพลังใหม่ให้เมืองพิชัย

การเติบโตของความร่วมมือ Phichai colorful ครั้งที่ 2 วันที่ 25–26 ธันวาคม 2025

หลังจากแรงบันดาลใจในปีแรก Phichai Colorful ได้กลับมาอีกครั้งในวันที่ 25–26 ธันวาคม 2025 ครั้งนี้…เมืองพิชัยไม่ได้มีเพียงศิลปินมาวาดภาพ แต่เริ่มมี “ผู้คนจากหลากหลายประเทศ” เดินเข้ามาสัมผัสเมืองเล็กแห่งนี้ผ่านศิลปะ ภายในงาน มีการรวมกลุ่มศิลปินเพื่อวาดภาพเมืองพิชัย พร้อมสร้างสรรค์ “ซุ้มสัญลักษณ์” ของงาน ซึ่งออกแบบแนวคิดโดย Kenny Keng ขณะเดียวกันผลงานศิลปะสมัยใหม่และองค์ประกอบเชิงสร้างสรรค์ภายในงาน ได้รับการออกแบบและจัดทำโดย “Mr.หนุ่ย” 

หลังจากนั้นทีม Phichai Colorful ก็ช่วยกันขัดเหล็ก ทาสี จนกลายเป็นความทรงจำที่ดีและมีคุณค่า ซึ่งในปี 2025 นี้ เรามีสิ่งที่น่าประทับใจเพิ่มขึ้นอีก คือการมีส่วนร่วมของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ ทั้งจากอังกฤษ ฝรั่งเศส ตุรกี จอร์แดน และจีน ร่วมกันสร้างสรรค์ รวมถึงในวันงาน นอกจากศิลปินและผู้สนใจแล้ว ครั้งนี้ Phichai colorful ยังมีนักเรียน นักศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์ มาเข้าร่วมกิจกรรม Sketch เมืองพิชัยร่วมกันอีกด้วย บรรยากาศของเมืองเล็ก ๆ จึงเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังนั่งวาดภาพ พูดคุย แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และเรียนรู้กันผ่านศิลปะ 

นอกจากนี้ Phichai colorful-สีสันเมืองพิชัย ยังได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มร้านค้าภาคเอกชนในอำเภอพิชัย รวมถึงทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์มาเสริมพลัง ทำให้งานสามารถขยายระยะเวลาเป็นกิจกรรมต่อเนื่อง 2 วันเต็ม จนทำให้คำถามตั้งแต่ตอนต้นได้รับคำตอบมาอย่างดีเกี่ยวกับการใช้ศิลปะเพื่อเล่าเรื่องราวในแบบฉบับของตัวเอง Phichai Colorful เริ่มแสดงให้เห็นว่า “ศิลปะ” สามารถทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม ระหว่างคนท้องถิ่น นักท่องเที่ยว การศึกษา และเศรษฐกิจสร้างสรรค์ได้จริง 

มากกว่างานศิลปะ นั่นคือ “การมองเมืองใหม่” สิ่งสำคัญที่สุดของ Phichai Colorful อาจไม่ใช่จำนวนภาพวาด หรือจำนวนผู้เข้าร่วมงาน แต่คือการที่ผู้คนเริ่มกลับมาเดินช้า ๆ ในเมืองของตัวเองอีกครั้ง ชมร้านเก่า ตลาดเก่า กำแพงเมืองโบราณ  เสียงแม่น้ำ หรือแม้แต่รอยยิ้มของผู้คนธรรมดาที่เดินสวนกันไปมาในย่านชุมชนเก่าเมืองพิชัย ทั้งหมดเริ่มกลายเป็น “แรงบันดาลใจ” ได้อีกครั้ง

ความตั้งใจต่อจากนี้

Phichai Colorful ไม่ได้ตั้งใจเป็นเพียงกิจกรรมครั้งคราว แต่มีความหวังว่า… หากมีโอกาส งานนี้จะถูกจัดขึ้นทุกวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี เพื่อให้ช่วงปลายปีของเมืองพิชัย กลายเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนกลับมาพบกันผ่านศิลปะ ความทรงจำ และความหวังใหม่ และบางที… เมืองเล็กแห่งนี้ อาจไม่ได้ต้องการการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วที่สุด แต่อาจต้องการเพียง “ผู้คนที่ยังเชื่อว่าเมืองของตัวเองมีคุณค่า” Phichai Colorful จึงไม่ใช่แค่งานศิลปะ แต่มันคือการค่อย ๆ เติมสีให้เมือง ผ่านหัวใจของผู้คนที่ยังรักมันอยู่จริง ๆ 

วิทยา ศรีม่วง (Kenny Keng)

แต่ Kenny Keng เลือกสร้างงานศิลปะผ่านทั้งเมือง”

ศิลปินผู้ใช้ “เมือง” เป็นผลงานศิลปะ

ในโลกศิลปะร่วมสมัย มีศิลปินจำนวนไม่น้อยที่สร้างชื่อจากแกลเลอรี เมืองใหญ่ หรือเวทีระดับนานาชาติ แต่สำหรับ วิทยา ศรีม่วง หรือ Kenny Keng (케니) เส้นทางของเขากลับแตกต่างออกไป เขาเลือกเดินทางย้อนกลับสู่เมืองเล็ก ๆ อย่าง “พิชัย” จังหวัดอุตรดิตถ์ และใช้เวลาหลายสิบปี เปลี่ยนบ้านเกิดของบิดาให้กลายเป็นพื้นที่แห่งศิลปะ วัฒนธรรม และเรื่องเล่า

Kenny Keng ไม่ได้ทำงานเพียงในฐานะจิตรกร แต่ทำงานในฐานะ “นักเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม” (Cultural Storyteller Artist) ที่ใช้ภาพวาด หนังสือ อาหาร ประวัติศาสตร์ การเดินทาง และผู้คน เป็นวัสดุของงานศิลปะ ผลงานของเขาจึงไม่ได้จบอยู่บนผืนผ้าใบ แต่ขยายออกไปสู่พื้นที่จริง ชุมชนจริง และชีวิตจริงของผู้คน

ศิลปินที่ซ่อนตัวในเมืองเล็ก

วิทยา ศรีม่วง หรือ Kenny Keng (케니) คือชื่อที่คนรู้จักกันในสองโลก – โลกของศิลปะร่วมสมัยที่ทอดสายตาจากเชียงใหม่ถึงโซล และโลกเล็ก ๆ ของเมืองพิชัย อำเภอเล็กริมน้ำน่านในจังหวัดอุตรดิตถ์ที่เขาเรียกว่าบ้าน

สื่อออนไลน์ชั้นนำ The People บรรยายไว้ว่า เขาคือ “ศิลปินบ้านนอกคนหนึ่งที่ใช้บ้านหลังเล็ก ๆ ในเมืองพิชัยเป็นที่กบดานทำงานที่เขารัก ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง และยังคงทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปเพื่อผืนแผ่นดินที่บิดาเกิด”  นั่นคือ Kenny Keng ทั้งหมดในประโยคเดียว

ปี ค.ศ. 2024 เขาได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจาก สำนักงานศิลปะวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC) ในฐานะศิลปินร่วมสมัยสาขาทัศนศิลป์และวรรณศิลป์ เป็นการปิดผนึกอย่างเป็นทางการต่อเส้นทางชีวิตที่เดินมาด้วยความเชื่อมาตลอด

ยุคที่ 1 เมล็ดพันธุ์แห่งศิลปะ

เรียนด้วยใจรัก ก่อน ค.ศ. 1992

Kenny Keng (วิทยา ศรีม่วง) เลือกเรียนศิลปะในทุกที่ที่มีวิชาศิลปะไม่ว่าจะเป็นเรียนกับบุคคล หรือ สถาบัน เพราะรัก ไม่ใช่เพราะโอกาส เขาสำเร็จการศึกษาจาก คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่ ปี ค.ศ. 1992 และในปีเดียวกันก็เริ่มแสดงผลงานครั้งแรกในจังหวัดเชียงใหม่

ในสมัยเรียนปีแรกเขาสร้างผลงานจักรวาล ดวงดาว อวกาศ ผสานกับงาน Conceptual Art (ศิลปะเชิงแนวคิด), Impressionism Landscape (จิตรกรรมภูมิทัศน์แนวอิมเพรสชันนิสม์) เป็นบางช่วง กระทั่งช่วงก่อนจบ เขาก็เริ่มวาด Landscape (จิตรกรรมภูมิทัศน์) แบบที่แปรงหนา ๆ ทั้งภูเขา ต้นไม้ ดอกไม้ แสงเงา ผู้คน เสมือนเป็นการตามหาตัวตนและทดลองฝึกทักษะฝีมือ

ความเชี่ยวชาญที่เขาสะสมในช่วงนี้ ได้แก่ ภาพ Sketch แสงเงา ผงคาร์บอนขาวดำ สีน้ำมัน ภาพเหมือนจริง และเทคนิคจิตรกรรมสากล ทักษะที่จะกลายเป็นรากฐานของทุกสิ่งที่ตามมาในชีวิตในเวลาต่อมา

ยุคที่ 2  พู่กันบนแหล่งท่องเที่ยวย่านสำคัญของจังหวัดเชียงใหม่

ไนท์บาซาร์ เชียงใหม่ ค.ศ. 1993–1996

ทันทีที่เรียนจบ เขาเลือกทดสอบตัวเองในสนามจริง ขอเข้าวาดภาพกับ Gallery ที่ ไนท์บาซาร์เชียงใหม่ รับวาดภาพเหมือนบุคคลให้กับนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติ ควบคู่ไปกับการศึกษางานจิตรกรรมคลาสสิกอย่างจริงจัง ขณะเดียวกันก็สร้างงานภาพเลียนแบบเหมือนผลงานของ อย่างศิลปินดังของโลกอย่างเช่น เรมบรานต์ แวนโก๊ะ โมเนต์ และอีกหลายผลงาน ส่งให้กับแกลเลอรีในฝรั่งเศส

ซึ่งช่วงนี้เปรียบเสมือน การฝึกปรือฝีมือที่เข้มข้น มือและหัวใจทำงานพร้อมกันตอนนั้นเขาคิดว่า “ศิลปะคือภาษาที่มนุษย์ใช้สื่อสารความรู้สึกที่ลึกที่สุด” แต่ในที่สุดความอิ่มตัวก็มาเยือน เมื่อเขาพบว่าระหว่าง “วาดในสิ่งที่ตลาดต้องการ” กับ “วาดในสิ่งที่หัวใจต้องการ” นั้น เป็นคนละโลกกัน ช่วงเวลานี้ทำให้เขาเข้าใจ “โลกของตลาดศิลปะ” เป็นครั้งแรก 

แม้จะเป็นช่วงที่พัฒนาทักษะได้รวดเร็ว แต่เขากลับเริ่มรู้สึกว่าการวาดภาพตามความต้องการของตลาดเพียงอย่างเดียว ไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของชีวิตศิลปิน Kenny จึงเริ่มมองหาหนทางใหม่ที่ศิลปะจะสามารถเชื่อมโยงกับชีวิตจริง ผู้คน และความหมายได้มากกว่าเดิม เขาเริ่มตั้งคำถามว่า 

“ศิลปะที่แท้จริงควรเป็นเพียงงานเพื่อขายให้กับคนชอบ นักสะสมที่เป็นกลุ่มเฉพาะ หรือควรสะท้อนชีวิตและตัวตนของผู้สร้างด้วย” 

คำถามนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางทั้งหมดในเวลาต่อมา

ยุคที่ 3  ศิลปะในโลกธุรกิจ

เฟอร์นิเจอร์ องค์กร และการลงทุน ค.ศ. 1997–2006

Kenny ถอยจากแกลเลอรีกลับบ้านที่พิชัย เพื่อดูแลกิจการต่อจากครอบครัว กระทั่งขยายโรงงานเฟอร์นิเจอร์ท้องถิ่นสู่โรงงานแบบแฮนด์เมดและตกแต่งภายใน กระทั่งได้สร้างสินค้าส่งออกสินค้าไปญี่ปุ่นและอังกฤษ ภายใต้บริษัท Art Social Co., Ltd. ที่เขาบริหารเองตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001

แม้จะดูห่างจากผืนผ้าใบ แต่ศิลปะยังอยู่ในทุกเส้นสายของงานออกแบบ และในปี ค.ศ. 2003 -2004 เขาได้รับตำแหน่ง นายกสโมสรโรตารีพิชัย (PHF.) สร้างผลงานบริหารระดับภาค แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะนำงานร่วมจัดแสดงในนิทรรศการกับอาจารย์ที่เขาเคารพรัก รวมถึงการสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการจัดงาน นิทรรศการศิลปะเสมอ ระหว่างนั้นก็ได้รับ OTOP Uttaradit Logo Award 2004 ซึ่งสาเหตุที่เขาลงส่งประกวด คงเพราะเขาอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ในจังหวัดโดยเริ่มตั้งแต่สัญลักษณ์

ช่วงนี้ยังทำงานเกี่ยวกับวิจัยพลังงานทดแทนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง โดยศึกษาเกี่ยวกับธุรกิจพลังงานทดแทน และร่วมงานกับบริษัทร่วมทุนต่างประเทศในกรุงเทพฯ ก้าวสู่โลกธุรกิจการเงินที่สากลกว้างขึ้น แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เขาตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ 

ประสบการณ์จากโลกธุรกิจและการลงทุน ทำให้ Kenny เข้าใจว่า “ศิลปะไม่ควรถูกแยกออกจากชีวิตประจำวัน” ซึ่งในเวลาต่อมาแนวคิดนี้ก็กลายเป็นหัวใจสำคัญของ Kenny’s House 

ยุคที่ 4  ค้นหาคำตอบผ่านการเดินทาง

Alpha Fo Blog & Thailand Blog Award ค.ศ. 2007–2010

เหตุการณ์ทางการเมืองในไทยเป็นจุดเปลี่ยน Kenny ยุติงานการเป็นที่ปรึกษาโครงการใหญ่ในกรุงเทพฯและเขาใหญ่ แล้วสะพายเป้ออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ในไทยและภูมิภาคอาเซียน บันทึกทุกประสบการณ์ผ่านภาพวาด ปากกา และกาแฟ

เขาเปิด Blog “Alpha Fo” ที่ alphafo.bloggang.com  ซึ่งตั้งใจให้เป็นพื้นที่เล่าเรื่องศิลปะ การเรียนรู้จักพื้นฐานการวาดภาพ พื้นฐานการใช้สีต่าง  ๆ การวาดภาพเหมือน การเดินทาง และการค้นหาความหมายของชีวิต โดยเพียงคิดว่าเขาพร้อมจะถ่ายทอดทักษะที่เขามีในขณะที่ยังหายใจ เปรียบเหมือนการฝากทักษะในโลกอินเตอร์เนต โดยใคร ๆ ก็สามารถหยิบไปใช้หรือสร้างแรงบันดาลใจก็ได้ และเริ่มใช้ Social media ชื่อ Keng On Art ในยุค Hi5 และพัฒนาต่อเนื่องมาจนถึง Blog ยุคที่สอง

ปี ค.ศ. 2010 Alpha Fo Blog คว้ารางวัล Thailand Blog Award 2010 สาขาการศึกษา จาก Pantip และ Google ซึ่งเป็นการยืนยันว่าเสียงจากศิลปินบ้านนอกสามารถสร้างแรงกระเพื่อมในโลกดิจิทัลได้ ซึ่งในช่วงเดียวกัน เขาเริ่มสอนศิลปะเด็กและ ศิลปะบำบัด (Art Therapy) ทุกเสาร์-อาทิตย์ และช่วงซัมเมอร์ ที่โรงเรียนกวดวิชาชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก ต่อเนื่องยาวนานจนถึงปี ค.ศ. 2016 สร้างรากฐานความเชื่อที่ว่า “ศิลปะรักษาจิตใจได้” ช่วงเวลานี้ถือเป็นการเปลี่ยนผ่านสำคัญ จาก “จิตรกร” ไปสู่ “นักเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม” ซึ่งถือเป็นอีกศาสตร์ทางศิลปะ Cultural Storytelling Art (ศิลปะเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม) 

ยุคที่ 5  กลับบ้านสู่รากเหง้า

นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นและ Bestseller ค.ศ. 2009–2016

คำถามที่ค้างอยู่ในใจมาตลอด : “ทำไมบรรพบุรุษถึงเลือกลงจากเรือแล้วมาอาศัยที่เมืองพิชัย? ที่นี่สำคัญอย่างไร? และทำไมพิชัยมีหลายยุคแต่ไม่มีใครสนใจ?”

คำถามนี้นำไปสู่การศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของเมืองพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์อย่างจริงจัง เขาเดินสำรวจพื้นที่จริง สัมภาษณ์ผู้เฒ่าผู้แก่ ค้นเอกสารเก่า ศึกษากำแพงเมือง วัดเก่า ชุมชนเก่า เส้นทางการค้า และร่องรอยทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะวัฒนธรรมทางอาหารที่เขาได้เห็นชาติพันธุ์ผ่านอาหารการกิน ต่อมาเขาจึงรวบรวมข้อมูลทั้งหมดออกมาเป็นหนังสือ “พิชัย เมืองเล็กแต่ใหญ่ที่ตกสำรวจ” โดยใช้นามปากกาว่า วิทยา ชี หนังสือที่กลายเป็น Bestseller ในจังหวัดอุตรดิตถ์ ปี ค.ศ. 2011 โดยหนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนึ่งในงานเขียนสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์และช่วยทำให้ผู้คนเริ่มมองพิชัยในมิติใหม่

อีกทั้งยังมีผลงาน Creative Director & Artist ของนิตยสาร HEY MAN ทั้งภาพวาดประกอบให้กับ คุณสันติ เศวตวิมล คุณเริงศักดิ์ กำธร และหนังสือ “India Sepia Coffee” บันทึกการเดินทางอินเดียเข้าดารัมซาราเพื่อตามหาดาไลลามะผ่านภาพที่วาดด้วยกาแฟ ก็ออกตามมาในปีเดียวกัน

ปี ค.ศ. 2014 ผลงานการเขียนของเขาคว้า รางวัลจากมูลนิธิอมตะ และในช่วงเดียวกัน Kenny ยังทำงานด้าน Art Therapy และเริ่มเป็นวิทยากรเกี่ยวกับศิลปะและชุมชนอย่างต่อเนื่อง เขาเริ่มเป็นวิทยากรให้กับโรงเรียนในอำเภอพิชัยทั้งประถมและมัธยม ตลอดถึงหน่วยงานต่าง ๆ ในอำเภอพิชัย และองค์กรต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง

ยุคที่ 6  ก้าวสู่เวทีโลก

โซล เกาหลี และการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ค.ศ. 2017–2019

ปี ค.ศ. 2017 คือปีที่เปลี่ยนชีวิต Kenny Keng นำผลงานไปแสดงที่ Nook Gallery กรุงโซล เกาหลีใต้ ร่วมกับ Kim Tae-heon (김태헌) ศิลปินชั้นนำจากเกาหลี ในนิทรรศการ “The New World” ช่วงวันที่ 20 ตุลาคม ถึง 17 พฤศจิกายน 2017 ที่ 86 Bukchon-ro Sna-gil, Jongno-gu, Seoul ย่านเก่าขึ้นชื่อซึ่งเป็นการพาเรื่องราวจากเมืองเล็กจากลุ่มแม่น้ำน่านออกสู่ย่านวัฒนธรรมสุดคลาสสิกใจกลางกรุงโซล

ในยุคนี้ผลงานและนิทรรศการระดับนานาชาติของ Kenny Keng ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ได้รับการเผยแพร่ผ่านทั้งสื่อกระแสหลักและสื่อศิลปะร่วมสมัยของเกาหลี อาทิ Yonhap News Agency สำนักข่าวแห่งชาติของเกาหลีใต้, หนังสือพิมพ์ JoongAng Ilbo, Sports Seoul, NewsPost Korea รวมถึง Neolook Art Archive ซึ่งเป็นฐานข้อมูลศิลปะร่วมสมัยของเกาหลี

โดยเฉพาะนิทรรศการ “The New World” ที่จัดขึ้น ณ Nook Gallery กรุงโซล ในปี 2017 ถือเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญของ Kenny Keng ในการสร้างบทสนทนาทางศิลปะระหว่างไทยและเกาหลี ผ่านมุมมองศิลปะร่วมสมัย วัฒนธรรมการเดินทาง และประสบการณ์ชีวิตของผู้คนในเอเชีย

นิทรรศการดังกล่าวไม่เพียงสะท้อนตัวตนทางศิลปะของ Kenny Keng เท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นถึงการเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมระหว่างศิลปินสองประเทศ จนทำให้ชื่อของเขาเริ่มเป็นที่รู้จักในเครือข่ายศิลปะร่วมสมัยของเอเชีย และกลายเป็นหนึ่งในศิลปินไทยที่มีบทบาทด้านการแลกเปลี่ยนศิลปะระดับนานาชาติอย่างต่อเนื่อง โดยมีสื่อหลักและสื่อรองในประเทศเกาหลีกล่าวถึงอย่างต่อเนื่อง

สื่อเกาหลีที่กล่าวถึง Kenny Keng (케니 Witthaya Srimuang)

1. Yonhap News Agency (연합뉴스) สำนักข่าวแห่งชาติของเกาหลีใต้ เทียบได้กับ “สำนักข่าวไทย” หรือ Associated Press (AP) ของสหรัฐฯ ซึ่งมีระดับความน่าเชื่อถือ สูงมาก เป็นแหล่งข่าวหลักของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีสื่อเกาหลีจำนวนมากนำข่าวจาก Yonhap ไปเผยแพร่ต่อ โดยมีการเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับนิทรรศการ : “김태헌·케니 2인전·이길동 화백 ‘붓길 2017’” กล่าวถึงนิทรรศการ “The New World” และศิลปิน Kenny (케니) ร่วมกับ Kim Taeheon ในปี 2017
2. JoongAng Ilbo (중앙일보) หนังสือพิมพ์ระดับประเทศของเกาหลีใต้ หนึ่งในสื่อหลักที่ทรงอิทธิพลของเกาหลี จัดว่าเป็น national newspaper มีเครือข่ายสื่อระดับประเทศ กล่าวถึงการพบกันของ Kenny Keng และ Kim Taeheon การเดินทางในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การเชื่อมโยงทางศิลปะและมิตรภาพ โดยบอกไว้ว่า  “길에서 만난 우정이 세상을 보는 둥근 틀로” หรือ “มิตรภาพที่พบระหว่างทาง กลายเป็นกรอบมุมมองใหม่ของโลก” ซึ่งก็เป็นแนวคิดของนิทรรศการ The New World  ซึ่งสร้างภาพลักษณ์ Kenny Keng ในฐานะ Traveling Artist หรือ Asian Contemporary Artist โดยเหมือนกับว่า Kenny Keng คือ Cross-cultural storyteller (นักเล่าเรื่องข้ามวัฒนธรรม)
3. NewsPost Korea Online News Media เป็นสื่อวัฒนธรรม / ศิลปะ / ไลฟ์สไตล์ เป็นสื่อออนไลน์ที่เผยแพร่ข่าววัฒนธรรมและศิลปะร่วมสมัย ซึ่งจะกล่าวถึง Kenny Keng ในผลงาน 333 coffee time โลกในผลงานของ Kenny จากการสร้างจักรวาลผ่านงานศิลปะ ตลอดถึงชีวิตและการเดินทางในไทย  “김태헌 Kenny의 그림 속 세상보기 The New World” ซึ่งเป็นบทความที่พูดถึง “ตัวงานศิลปะ” มากกว่าข่าวทั่วไป โดยกล่าวถึงวิธีคิด เทคนิค โลกภายในของศิลปิน Artistic Concept (แนวคิดทางศิลปะ)
4. Neolook สื่อนี้ในเกาหลีจะเป็น Contemporary Art Platform หรือเป็น Korean Art Archive Website ระดับความน่าเชื่อถือสูงในวงการ Contemporary Art เป็นฐานข้อมูลนิทรรศการและศิลปินร่วมสมัยของเกาหลี 
5. Sports Seoul (스포츠서울) หนังสือพิมพ์และสื่อออนไลน์ระดับประเทศ โดยครอบคลุมทั้งข่าวกีฬา วัฒนธรรม บันเทิง ไลฟ์สไตล์ ถือเป็นสื่อกระแสหลักของเกาหลี มีฐานผู้ชมกลุ่มใหญ่ที่กล่าวถึง Kenny Keng ซึ่งไม่ได้ปรากฎอยู่เฉพาะวงการ Gallery Art เหมือนกับการช่วยขยายฐานการรับรู้เพิ่มมากขึ้นจาก “ศิลปินเฉพาะกลุ่ม” ไปสู่ “ศิลปินที่ได้รับการรับรู้ในสื่อสาธารณะ”
6. Nook Gallery – Seoul Independent Contemporary Gallery ถือว่าเป็นพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะซึ่งมีระดับความน่าเชื่อถือระดับสูง ในการจัดแสดงศิลปะร่วมสมัย หรือผลงานศิลปะอิสระ ตั้งอยู่ในย่านศิลปะสำคัญของกรุงโซล ซึ่งเป็นสถานที่จัดนิทรรศการ “The New World” ของ Kenny Keng โดยสถานที่แห่งนี้มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานและได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ โดยมีภัณฑารักษ์บริหารจัดการ สร้างมุมมองแนวคิดขยายต่อจากศิลปิน ควบคุมและดำเนินการในการจัดนิทรรศการทั้งหมด ตลอดจนให้คำบรรยายแก่ผู้เข้าชม

ซึ่งหลังจากเสร็จนิทรรศการ The New World (Seoul, 2017) ในปีต่อมาก็มี Korean Exhibition Coverage Thai – Korean Contemporary, Dialogue Nook Gallery Seoul,  The Order of Time Exchange Exhibition 2019

ปีเดียวกันนี้ Kenny Keng ยังเป็นวิทยากรร่วมในหลายเวทีสำคัญ ทั้งการเสวนา “กำแพงเมือง คูเมือง กับการพัฒนาท้องถิ่น” ร่วมกับกรมธนารักษ์ และการเสวนาประวัติศาสตร์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชร่วมกับอดีตแม่ทัพภาค 3 และนักประวัติศาสตร์ระดับชาติ

โดยในช่วงปี ค.ศ. 2018 ผลงานแสดงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดในไทย โดย Kenny Keng เลือกที่จะนำชื่อเสียงที่ได้มานี้กลับมาจัดนิทรรศการในพื้นที่เล็ก ๆ อย่างเมืองพิชัยเป็นงาน Conceptual Art (ศิลปะเชิงแนวคิด) โดยใช้ชื่อว่า “The spirit of ancient Phichai” และแสดงที่ Phichai Gallery, อุตรดิตถ์ “Inspiration Sawankhalok” ที่ Rongna Baanrai Gallery, สุโขทัย รวมถึงการสร้างผลงานในย่านชุมชนเก่าพิษณุโลกผ่านงานศิลปะของเขา และได้จัดนิทรรศการเดี่ยวชื่อ “Embody” Solo Exhibition ครั้งที่ 2, Mae Ra Wing Gallery, สุโขทัย และ “Behind the embody”  Solo Exhibition 2.5, Phichai Gallery

โดยในปี ค.ศ. 2019 เขาพาศิลปินชาวเกาหลีมายังพิชัยและสวรรคโลก เพื่อร่วมแสดงงานในนิทรรศการ “The Order of Time” ณ Mae Ra Wing Gallery, สวรรคโลก สุโขทัย เป็นการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทย-เกาหลีที่หยั่งรากจากเมืองเล็กในภาคเหนือตอนล่าง กระทั่งได้รับเชิญให้ไปเป็นวิทยากรร่วมกับกลุ่มศิลปินเกาหลี ที่มีทั้ง Kim Tae-heon, Jung Jungyeob และคณะ รวมถึงคิวเรเตอร์ชื่อดังในเกาหลีอย่าง Byounghak Ryu ให้กับนักศึกษาสาขาสหศาตร์ศิลป์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ยุคที่ 7  อาหารคือสะพานสู่ศิลปะ

หมูตุ๋นยาจีนครูเก่ง & Kenny’s House ค.ศ. 2017–2023

“อาหารจะเป็นสะพานที่พาผู้คนข้ามฝั่งมาให้รู้จักกับงานศิลปะ”  Kenny Keng

แนวคิดนี้กลายเป็นจริงเมื่อ Kenny เปิด ร้านหมูตุ๋นยาจีนครูเก่ง ในพิชัย โดยนำสูตรหมูตุ๋นจากอาโกมาปรุงเอง และนำเส้นสดที่ฝึกทำระหว่างพำนักในเกาหลีมาใช้ ผสมผสานกับบรรยากาศ Art Gallery ในพื้นที่เดียวกัน 

สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่เพียงร้านอาหาร ไม่ใช่เพียงแกลเลอรี และไม่ใช่เพียงโฮสเทล แต่มันคือ “พื้นที่ประสบการณ์ทางวัฒนธรรม” ผู้คนสามารถนั่งกินหมูตุ๋น ดูงานศิลปะ อ่านหนังสือ พูดคุยเรื่องประวัติศาสตร์ ฟังเรื่องเล่าของเมืองพิชัย หรือพบปะนักเดินทางจากต่างประเทศได้ในพื้นที่เดียวกัน

Kenny เชื่อว่า “อาหารคือสะพานที่ทำให้ผู้คนเปิดใจเข้าหาศิลปะ” แนวคิดนี้ทำให้ Kenny’s House กลายเป็นพื้นที่ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเริ่มถูกพูดถึงในหมู่นักเดินทาง ศิลปิน และผู้สนใจวัฒนธรรม

กระทั่งในช่วงปี 2020 – 2022 เมื่อโลกเผชิญสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ส่งผลต่อผู้คนและวิถีชีวิตไปทั่วโลก Kenny Keng ก็ต้องปรับตัวไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงนั้น จากร้าน “หมูตุ๋นยาจีนครูเก่ง” ค่อย ๆ เปลี่ยนผ่านสู่พื้นที่ที่ชื่อ ‘Kenny’s House’ อย่างเต็มตัว

ในช่วงเวลาที่หลายอย่างเงียบลง เขาต้องตื่นมาทำอาหารเช้าด้วยตัวเองทุกเช้าเพียงลำพัง ท่ามกลางบรรยากาศของเมืองเล็กที่ผู้คนเริ่มห่างกันมากขึ้น แต่แทนที่จะปล่อยให้ช่วงเวลานั้นผ่านไปอย่างว่างเปล่า เขากลับนำความเงียบ ความโดดเดี่ยว และกิจวัตรธรรมดาเหล่านั้น มาสร้างเป็นผลงานศิลปะร่วมสมัยในรูปแบบ NFT (Non-Fungible Token) เกิดเป็นผลงานชุดอย่าง Hi-Wilson, Embody และ Coffee Paint ที่บันทึกความรู้สึก ความเปลี่ยนแปลง และชีวิตประจำวันในช่วงเวลาของโลกที่หยุดนิ่งเอาไว้ ผ่านสายตาของศิลปินคนหนึ่งซึ่งยังคงใช้ศิลปะเป็นวิธีสนทนากับชีวิต แม้ในวันที่โลกทั้งใบกำลังสับสนก็ตาม

Kenny’s House ตามที่เพื่อน ๆ เรียก ไม่ได้เป็นเพียงร้านอาหาร แต่คือระบบนิเวศวัฒนธรรมเล็ก ๆ ที่ประกอบด้วยงานศิลปะ ที่พัก อาหาร ประวัติศาสตร์ และชุมชน โดยเริ่มจากการให้ที่พักกับ Kim Tae-heon และ Jung Jungyeob ศิลปินชื่อดังจากเกาหลี ก่อนขยายสู่นักเดินทางจากอังกฤษ และเปิดกว้างสำหรับทุกคนที่ต้องการสัมผัสพิชัยแบบเชิงลึก ซึ่ง “ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติมาเยือน Kenny’s house มากมาย ส่งผลต่อความคิดทำให้ผู้คนในท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานราชการ นักเรียน ครูอาจารย์ ตลอดจนพ่อค้าแม่ค้า หรือชาวบ้านทั่วไป เริ่มหันมาเห็นความสำคัญในท้องถิ่นของตัวเอง”

สื่อไทยและหน่วยงานทางวัฒนธรรมที่กล่าวถึง Kenny Keng 

1. คมชัดลึก (Kom Chad Luek) หนังสือพิมพ์และสื่อข่าวระดับประเทศ หนึ่งในสื่อกระแสหลักของไทย นำเสนอประเด็นเกี่ยวกับ ศิลปะ เมืองพิชัย มรดกวัฒนธรรม การอนุรักษ์พื้นที่ประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้สะท้อนบทบาท Kenny Keng ในฐานะศิลปินที่ทำงานเชื่อมโยงกับชุมชนและประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ซึ่งทำให้ Kenny Keng มีภาพของ “ศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานร่วมกับชุมชนและความทรงจำของผู้คน” 
2. ช่อง 8 (Thai Ch8) โทรทัศน์ดิจิทัลระดับประเทศ ข่าวและสารคดีเชิงสังคม กล่าวถึง Kenny Keng การค้นพบพื้นที่เก่า ศิลปะในสมัยสุโขทัย การอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรม มิติทางประวัติศาสตร์ของเมืองพิชัย ซึ่งตรงจุดนี้ทำให้ Kenny Keng เป็นศิลปินนักเล่าเรื่องเมืองพิชัย ผู้ทำงานด้านศิลปะและประวัติศาสตร์ร่วมสมัย 
3. ช่อง 7 (Thairath 32) รายการตะลอนข่าวเช้านี้ เป็นข่าวเกี่ยวกับเรื่องราวกิจกรรมประเทศไทย ถ้ามองในมุม “วิวัฒนาการ Kenny Keng” ภาพนี้สำคัญมาก เพราะมันสะท้อนช่วงที่ศิลปะไม่ได้อยู่แค่ในแกลเลอรี แต่เริ่ม “ออกไปอยู่ในพื้นที่จริง” กับผู้คนในเมืองพิชัย ในนิทรรศการ “The spirit of ancient Phichai” เหมือนกับการสร้างคำถามของเขาว่าจะใช้ “ศิลปะจะปลุกความรู้สึกของเมืองได้ไหม” 
4. สำนักงานศิลปะวัฒนธรรมร่วมสมัย (OCAC) ซึ่งเป็นหน่วยงานภาครัฐ สังกัดกระทรวงวัฒนธรรม เป็นองค์กรหลักด้านศิลปะร่วมสมัยของประเทศไทย ได้กล่าวถึง Kenny Keng และมีข้อมูลศิลปินอย่างเป็นทางการ บันทึกประวัติและผลงานในฐานข้อมูลของรัฐ ซึ่งจัดได้ว่าเป็น “Institutional Recognition” ซึ่งสำคัญมากในโลกศิลปะ โดยภายใน ข่าว/กิจกรรมจาก OCAC ได้แสดงการเชื่อมโยงกับเครือข่ายศิลปะวัฒนธรรมระดับประเทศ เพิ่มความน่าเชื่อถือในฐานะศิลปินไทยร่วมสมัย 

ช่วงนี้ยังคงสร้างผลงานอย่างต่อเนื่อง ทั้ง “You are my sunshine” (2020), “ธรรมดา (The Simply)” (2022), “ONENESS สู่จุดหมายเดียวกัน” (2022) และนิทรรศการเดี่ยวที่ หอวัฒนธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ (2023)

ยุคที่ 8  เมืองพิชัยในฐานะงานศิลปะขนาดใหญ่ Digital Archive และ Soft Power แห่งพิชัย, OCAC, มหาวิทยาลัย และ Phichai Colorful ค.ศ. 2023–ปัจจุบัน

ปี ค.ศ. 2024 เป็นปีแห่งการรับรองและยืนยัน Kenny Keng ได้รับสถานะ ศิลปินร่วมสมัยที่รับรองโดย OCAC สาขาทัศนศิลป์และวรรณศิลป์ และได้รับเชิญเป็นวิทยากร “องค์ความรู้ใหม่เมืองพิชัย” ให้กับภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก เป็นการเดินทางครบวงจรจากศิลปินที่ตั้งคำถามเรื่องบ้านเกิด มาสู่ผู้เชี่ยวชาญที่ถูกเชิญให้ถ่ายทอดความรู้เรื่องบ้านเกิดให้แก่นักศึกษามหาวิทยาลัย

ในช่วงหลัง Kenny Keng เริ่มทำงานในลักษณะ “Cultural Archive” อย่างชัดเจน เขารวบรวมข้อมูล ภาพถ่าย บันทึก หนังสือ วิดีโอ และเรื่องเล่าต่าง ๆ ผ่านเว็บไซต์และแพลตฟอร์มออนไลน์ ในช่อง Youtube : เก่งกินเก่งเที่ยว ซึ่งสิ่งนี้ทำหน้าที่คล้าย “พิพิธภัณฑ์ดิจิทัลของเมืองพิชัย” 

ปี ค.ศ. 2024 เขาได้รับการรับรองจาก Office of Contemporary Art and Culture ในฐานะศิลปินร่วมสมัยสาขาทัศนศิลป์และวรรณศิลป์ พร้อมได้รับเชิญเป็นวิทยากรด้านประวัติศาสตร์และ Soft Power ในหลายเวที รวมถึงมีบทบาทในกิจกรรม “Phichai Colorful” ซึ่งเป็นการใช้ศิลปะสร้างการรับรู้ใหม่ให้กับเมืองพิชัย 

ในมุมหนึ่ง สิ่งที่ Kenny Keng ทำอาจไม่ใช่เพียงงานศิลปะ แต่คือการสร้าง “ความรู้สึกใหม่” ให้ผู้คนมองเมืองพิชัย เมืองเล็กของไทย

โดยในช่วงวันที่ 25 ธ.ค.2024 เขาได้เริ่มรวบรวมกลุ่มศิลปินทางภาคเหนือตอนล่าง อุตรดิตถ์ สุโขทัย พิษณุโลก มาสร้างผลงานวาดภาพเมืองพิชัยและจัดแสดงร่วมกัน โดยใช้ชื่องานว่า “สีสันเมืองพิชัย – Phichai colorful” และจากนั้น ก็เกิดการรวมกลุ่ม Uttaradit Sketchers ออกวาดภาพ จังหวัดอุตรดิตถ์และ Sketch Phichai ร่วมกับกลุ่ม Bangkok Sketchers และแสดงผลงานร่วมกัน ผ่านงาน Hi-สีสันอุตรดิตถ์ ที่จวนผู้ว่าราชการเก่า จังหวัดอุตรดิตถ์

โปรเจกต์สำคัญในยุคนี้ “Phichai Colorful 2 – สีสันเมืองพิชัย 2” รวบรวมศิลปินจากอุตรดิตถ์ พิษณุโลก สุโขทัย กรุงเทพฯ และนักศึกษาศิลปกรรมราชภัฏอุตรดิตถ์ มาร่วมวาดภาพ Live Painting Performance บนถนนคนเดินเมืองพิไชย ร่วมกับทีมวิจัยทุนวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

ในงานเดียวกัน มีการเปิดตัวหนังสือ “เสียงจากหัวใจ กำลังใจให้ตัวเอง” ที่เขาวาดภาพประกอบ 333 coffee paint รวมถึง ALL ART BOOK Publisher สำนักพิมพ์ท้องถิ่นที่เขาก่อตั้งขึ้นเพื่อรักษาเรื่องราวของพิชัยไว้

ในปี ค.ศ. 2026 เขายังคงใช้ศิลปะในการสร้างสรรค์งานต่อไป โดยเป็นแกนหลักในส่วนของงานวิจัย “ย่านเมืองพิไชย” ร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

ซึ่งโดยรวมแล้ว ในประเทศไทย ผลงานและแนวคิดของ Kenny Keng ได้รับการกล่าวถึงผ่านทั้งสื่อกระแสหลัก หน่วยงานด้านศิลปวัฒนธรรม และสื่อสารคดีร่วมสมัย อาทิ คมชัดลึก, ช่อง 8, สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC) รวมถึงสื่อวิดีโอและสารคดีออนไลน์หลายช่องทาง ซึ่งสะท้อนบทบาทของเขาในฐานะศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานเชื่อมโยงศิลปะ ประวัติศาสตร์ เมืองเก่า และการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมของเมืองพิชัยสู่สาธารณะร่วมสมัย

ซึ่งในยุคนี้ได้มี Influencer กระแสหลักหลายเพจมาทำรายการที่ Kenny’s House อยู่หลายรายการด้วยกัน รายการ “เร่ร่อน” โดย เรย์ เมคโดนัล รายการ “กอมอนอ” โดยคุณอาย กมลเนตร รายการ ของคุณเมจิ อโรมา และรายการจาก Influencer กระแสรองหรือท้องถิ่นหลายรายการเข้ามาถ่ายทำ Content รายการแชร์บอกต่อกันไปนับล้านวิว 

ในประเทศไทย ผลงานและแนวคิดของ Kenny Keng ได้รับการกล่าวถึงผ่านทั้งสื่อกระแสหลัก หน่วยงานด้านศิลปะวัฒนธรรม และสื่อสารคดีร่วมสมัย อาทิ คมชัดลึก, ช่อง 8, สำนักงานศิลปะวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC), กรมประชาสัมพันธ์ช่อง 11, รวมถึงสื่อวิดีโอและสารคดีออนไลน์หลายช่องทาง เพจอีจันบันเทิง,เร่ร่อน,กอมอนอ,เก่งกินเก่งเที่ยวและอีกหลาย ๆ รายการ ซึ่งสะท้อนบทบาทของเขาในฐานะศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานเชื่อมโยงศิลปะ ประวัติศาสตร์ เมืองเก่า และการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมของเมืองพิชัยสู่สาธารณะร่วมสมัย

ยุคแห่งตัวอักษร และการเขียนเพื่อเก็บ “ความรู้สึกของเมือง”

หนังสือ งานเขียน และวรรณกรรมของ Kenny Keng

นอกจากบทบาทในฐานะศิลปินทัศนศิลป์ อีกด้านหนึ่งที่สำคัญมากของ Kenny Keng คือ “นักเขียน” งานเขียนของเขาไม่ได้เกิดขึ้นจากการต้องการเป็นนักประพันธ์ในระบบสำนักพิมพ์กระแสหลัก
แต่เกิดจากความต้องการ “บันทึกบางอย่างเอาไว้ก่อนที่มันจะหายไป” ทั้งเรื่องราวของผู้คน ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ความทรงจำระหว่างการเดินทาง รวมถึงความรู้สึกเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างชีวิตประจำวัน 

งานเขียนของ Kenny Keng จึงมีลักษณะเฉพาะตัว อยู่กึ่งกลางระหว่าง วรรณกรรมบันทึกชีวิต บันทึกการเดินทาง ศิลปะเชิงปรัชญา ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และงานเขียนเชิงเยียวยาจิตใจ 

หนังสือสำคัญของ Kenny Keng

1. “พิชัย เมืองเล็กแต่ใหญ่ที่ตกสำรวจ” หนังสือที่เปลี่ยนมุมมองผู้คนต่อเมืองพิชัย หนังสือเล่มนี้ถือเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญที่สุดของ Kenny Keng เขาใช้เวลาหลายปีในการค้นคว้า ลงพื้นที่ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเมืองพิชัย ทั้งด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม วิถีชีวิต และเรื่องเล่าที่กำลังจะสูญหาย จุดสำคัญของหนังสือ ไม่ใช่เพียงการบันทึกข้อมูลทางประวัติศาสตร์ แต่คือการพยายามตั้งคำถามว่า “เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ มีคุณค่ามากกว่าที่ผู้คนเคยมองเห็นหรือไม่” หนังสือเล่มนี้กลายเป็น Bestseller ในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากเริ่มสนใจพิชัยในมุมที่ลึกขึ้น

2. “India Sepia Coffee” บันทึกการเดินทางผ่านกลิ่นกาแฟและคราบเวลา หนังสือเล่มนี้เกิดขึ้นหลังการเดินทางไปประเทศอินเดีย Kenny ใช้ทั้งภาพวาดและตัวอักษรในการเล่าเรื่อง โดยมีเอกลักษณ์สำคัญคือการใช้ “กาแฟ” เป็นวัสดุในการสร้างภาพประกอบ เนื้อหาภายในไม่ได้พูดถึงเพียงสถานที่ท่องเที่ยว แต่พูดถึงความรู้สึก ความโดดเดี่ยว ความศรัทธา และการค้นหาความหมายของชีวิต India Sepia Coffee จึงถูกมองว่าเป็นงานเขียนที่อยู่กึ่งกลางระหว่าง Travel Literature  Visual Journal และ Art Book

3. “The Painter – แสงตะเกียงไม่สิ้น กลิ่นน้ำนม” ลูกชายที่เล่าเรื่องแม่ หนังสือเล่มหนาที่เขาเขียนขึ้นเล่าเรื่องราวในยุคมนุษย์ใช้แสงตะเกียงนำพา
4. “F13 – เด็กชายในโลกสีน้ำตาล” หนังสือแห่งการเปลี่ยนแปลงความคิดของเขาไปตลอดชีวิต โดยโลกสีน้ำตาลที่เขาสร้างขึ้นกับตัวละครภายในเล่มที่กำลังบอกบางอย่างกับผู้อ่านผ่านงานศิลปะและตัวอักษร
5. “เสียงจากหัวใจ กำลังใจให้ตัวเอง – The presents to my life…from me” เป็น Art books Limited Edition การร่วมมือระหว่างนักเขียน “ทิมปนี” โดยให้ ผลงาน 333 Coffee Paint ได้สนทนากับเธอแล้วให้เธอกลั่นเป็นตัวอักษรออกมาเพื่อสามารถดูแลหัวใจตัวเองได้ เปรียบกับให้งาน”ศิลปะ” ได้สนทนากับ”ตัวอักษร”

ALL ART BOOK สำนักพิมพ์เล็ก ๆ เพื่อรักษาความทรงจำของเมือง

Kenny Keng ยังเป็นผู้ก่อตั้ง ALL ART BOOK Publisher แนวคิดของสำนักพิมพ์นี้ไม่ได้มุ่งแข่งขันกับสำนักพิมพ์เชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ แต่ตั้งใจทำหน้าที่เป็น “คลังความทรงจำขนาดเล็ก” ทั้งหนังสือศิลปะ บันทึกท้องถิ่น งานวรรณกรรม รวมถึงเรื่องเล่าที่อาจไม่มีพื้นที่ในระบบสำนักพิมพ์กระแสหลัก แนวคิดนี้สอดคล้องกับสิ่งที่ Kenny ทำมาตลอดชีวิต คือ “การรักษาสิ่งเล็ก ๆ ที่กำลังจะหายไป”

งานเขียนในฐานะส่วนหนึ่งของงานศิลปะ

สำหรับ Kenny Keng การเขียนหนังสือไม่เคยถูกแยกออกจากงานศิลปะ ภาพวาดของเขามักมีเรื่องเล่าซ่อนอยู่ และงานเขียนของเขาก็มักมี “ภาพ” ซ่อนอยู่ในภาษา นี่ทำให้งานทั้งหมดของเขาเชื่อมโยงกันเป็นโลกเดียวกัน ทั้งเว็บไซต์ สมุดสเก็ตช์ หนังสือ นิทรรศการ บทความ วิดีโอ และบทสนทนาใน Kenny’s House 

ทั้งหมดกลายเป็นส่วนหนึ่งของ “Digital Archive” ที่กำลังบันทึกวิวัฒนาการของเมืองพิชัยผ่านสายตาของศิลปินคนหนึ่ง

วรรณกรรมในฐานะการเยียวยา

ช่วงหลัง งานเขียนของ Kenny Keng เริ่มมีมิติของ “การเยียวยาจิตใจ” มากขึ้น เนื้อหาหลายชิ้นพูดถึง ความเหนื่อยล้าของผู้คนยุคใหม่ ความเงียบ การกลับมาใช้ชีวิตช้าลง และการมองเห็นคุณค่าของตัวเองอีกครั้ง สิ่งเหล่านี้เชื่อมโยงกับแนวคิด Art Therapy ที่เขาทำต่อเนื่องมาหลายปี งานเขียนของเขาจึงไม่ได้เป็นเพียงวรรณกรรม แต่ทำหน้าที่คล้าย “พื้นที่พักใจ” สำหรับผู้อ่านจำนวนมาก

หนังสือในฐานะ Soft Power ของเมืองพิชัย

หนึ่งในสิ่งที่น่าสนใจที่สุด คือ Kenny Keng ใช้ “หนังสือ” เป็นส่วนหนึ่งของการสร้าง Soft Power ให้เมืองพิชัย แทนที่จะโปรโมตเมืองผ่านการตลาดแบบทั่วไป เขากลับเลือกใช้ เรื่องเล่า ความทรงจำ บันทึกประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวรรณกรรม เพื่อทำให้ผู้คน “รู้สึก” กับเมืองแห่งนี้ 

แนวทางนี้ทำให้พิชัยค่อย ๆ เปลี่ยนจาก “เมืองทางผ่าน”กลายเป็น “เมืองที่มีเรื่องเล่า”

ผลงานแนวคิดศิลปะ Thai Zen

เมื่อศิลปะ ความเงียบ และชีวิตธรรมดากลายเป็นหนึ่งเดียว ค.ศ. 2024 – ปัจจุบัน

หลังผ่านการเดินทางมายาวนาน ทั้งโลกศิลปะ ธุรกิจ การเดินทาง การค้นคว้าประวัติศาสตร์ และการทำงานกับผู้คน งานของ Kenny Keng ในปัจจุบันเริ่มเข้าสู่ช่วงที่นิ่ง ลึก และเรียบง่ายมากขึ้น เขาเรียกบรรยากาศและแนวทางชีวิตช่วงนี้ว่า “Thai Zen” ไม่ใช่เซนแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมทั้งหมด และไม่ใช่งานมินิมอลตามกระแสสมัยนิยม

แต่คือการผสมกันระหว่าง ความเรียบง่ายแบบไทย วิถีชีวิตเมืองเล็ก ความสงบแบบตะวันออก  ศิลปะร่วมสมัย วัฒนธรรมการกินชา กาแฟ และการสนทนา รวมถึงความงามของ “ชีวิตธรรมดา” 

Thai Zen ไม่ใช่สไตล์ตกแต่ง

แต่คือ “วิธีมองโลก”

สำหรับ Kenny Keng Thai Zen ไม่ได้หมายถึงเพียงโทนสี ภาพถ่าย หรือการจัดพื้นที่ แต่มันคือ “สภาวะ” คือการมองเห็นความงามในสิ่งที่คนส่วนใหญ่มองข้าม

Kenny’s House ในยุค Thai Zen

ในช่วงหลัง Kenny’s House เริ่มเปลี่ยนจาก Art Space ทั่วไป ไปสู่พื้นที่ที่มีบรรยากาศเฉพาะตัวมากขึ้น ผู้คนจำนวนมากไม่ได้เดินทางมาเพียงเพื่อกินอาหารหรือดูงานศิลปะ แต่เดินทางมาเพื่อ “รู้สึกถึงบางอย่าง” หลายคนเรียกมันว่า ความสงบ ความช้า ความจริงใจ หรือความรู้สึกเหมือนได้พักใจ ทั้งหมดนี้คือแก่นของ Thai Zen

ศิลปะที่ลดทอน แต่ลึกขึ้น

ผลงานในยุค Thai Zen ของ Kenny Keng เริ่มลดทอนรายละเอียดบางอย่างลง สีเงียบขึ้น
องค์ประกอบนิ่งขึ้น พื้นที่ว่างมากขึ้น แต่ในความเรียบง่ายนั้น กลับมี “อารมณ์” และ “ความทรงจำ” มากขึ้นกว่าเดิม นี่เป็นช่วงที่งานของเขาเริ่มเคลื่อนไปใกล้แนวคิด Wabi-Sabi  Zen Aesthetic  Emotional  minimalism และ Contemporary Asian Atmosphere แต่ยังคงมีรากแบบไทยและพิชัยชัดเจน

Thai Zen กับเมืองพิชัย

สิ่งที่น่าสนใจคือ Kenny Keng ไม่ได้พยายามเปลี่ยนพิชัยให้กลายเป็นเมืองญี่ปุ่นหรือเกาหลี แต่พยายามค้นหา “ความสงบในแบบไทย” เขาเชื่อว่า เมืองเล็กของไทยมีเสน่ห์บางอย่างที่โลกยุคใหม่กำลังโหยหา ทั้งความสัมพันธ์ของผู้คน ความไม่เร่งรีบ อาหารท้องถิ่น บ้านไม้เก่า ตลาดเช้า วัฒนธรรมการนั่งคุย และความเรียบง่ายที่ยังมีชีวิตอยู่จริง 

Thai Zen จึงไม่ใช่การ “สร้างภาพ” แต่คือการมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่แล้ว

Thai Zen ในฐานะ Soft Power ใหม่

ในขณะที่หลายพื้นที่พยายามสร้างแลนด์มาร์กขนาดใหญ่ Kenny Keng กลับเลือกใช้ “ความรู้สึก” เป็น Soft Power เขาไม่ได้ขายความอลังการ แต่ขาย “บรรยากาศ” ไม่ได้ขายความหรูหรา แต่ขาย “ความจริงใจ” แนวคิดนี้ทำให้ Kenny’s House และเมืองพิชัย เริ่มกลายเป็นพื้นที่ที่นักเดินทางสายศิลปะ วัฒนธรรม และ Slow Life สนใจมากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังมองหา ความสงบ ความหมาย และพื้นที่ที่ทำให้ตัวเองกลับมารู้สึกถึงชีวิตอีกครั้ง 

Thai Zen กับอนาคตของ Kenny Keng

ปัจจุบัน Thai Zen ไม่ได้เป็นเพียงแนวคิดทางศิลปะ แต่กำลังพัฒนาไปสู่ หนังสือ Photography Mood Interior & Space Design, Artist Retreat, Cultural Tourism, Emotional Storytelling, Digital Archive และงานเขียนเชิงเยียวยา ทั้งหมดนี้กำลังรวมกันเป็น “โลกของ Kenny Keng” ที่ชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ

ประโยคสรุปของยุค Thai Zen

“Thai Zen คือการใช้ชีวิตอย่างช้า ๆ ท่ามกลางโลกที่กำลังเร่งรีบเกินไป” หรือ “ในวันที่โลกเต็มไปด้วยเสียงดัง Kenny Keng กลับเลือกสร้างงานจากความเงียบ” หรือ “Thai Zen ไม่ได้พาผู้คนหนีโลก แต่พากลับมารู้สึกกับชีวิตอีกครั้ง”

บทสรุป

ศิลปินผู้เปลี่ยนเมืองให้กลายเป็นเรื่องเล่าที่ยังไม่จบ

เส้นทางชีวิตของ Kenny Keng สอนว่า ศิลปะไม่ต้องการเวทีใหญ่ เพียงต้องการคนที่ซื่อสัตย์กับตัวเอง เพียงพอ

จากไนท์บาซาร์เชียงใหม่ ผ่านโรงงานเฟอร์นิเจอร์ข้ามชาติ บริษัทโฮลดิ้งร่วมทุน แวะที่ Blog ท่องโลก ไปถึงแกลเลอรีในย่าน Bukchon กรุงโซล และย้อนกลับมายืนในเมืองพิชัย ทุกจุดในชีวิตร้อยเรียงด้วยด้ายเส้นเดียวกัน

นั่นคือความเชื่อว่า “เมืองเล็กมีเรื่องเล่าที่ยิ่งใหญ่ ศิลปะคือกุญแจที่ไขให้โลกได้ฟัง”

สำหรับพิชัยในอดีต  เมืองที่คนรู้จักเพียงพระยาพิชัยดาบหักในตำราเรียน  Kenny Keng ทำให้มันมีชีวิต มีสี มีเสียง และมีที่ยืนบนแผนที่ของโลก Kenny Keng ไม่ได้รอให้โลกเดินทางมาหาเขา แต่ค่อย ๆ สร้างคุณค่าให้กับบ้านเมืองที่ตนอยู่ จนผู้คนเริ่มเดินทางเข้ามาเอง 

จากจิตรกรในเชียงใหม่สู่..ศิลปินนักเล่าเรื่อง 

จากนักเดินทาง..สู่ผู้เก็บความทรงจำของเมือง 

วันนี้ “พิชัย” ในสายตาของหลายคน ไม่ใช่เพียงเมืองในหน้าประวัติศาสตร์อีกต่อไป แต่มันคือเมืองที่มีศิลปะ มีชีวิต มีเรื่องเล่า และเบื้องหลังเหล่านั้นมักมีชื่อของ Kenny Keng อยู่เสมอ

เส้นทางชีวิตของ Kenny Keng (วิทยา ศรีม่วง) สะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาทางศิลปะและวัฒนธรรมที่ยั่งยืนนั้นมิได้เกิดจากนโยบายหรืองบประมาณเพียงอย่างเดียว หากแต่เกิดจากบุคคลที่มีความมุ่งมั่น ความต่อเนื่อง และความซื่อสัตย์ต่อพันธกิจที่ตนเองกำหนด

ตลอดระยะเวลากว่า 35 ปี เขาได้ดำรงบทบาทสำคัญในฐานะศิลปิน นักเขียน นักการศึกษา ผู้ประกอบการเชิงสร้างสรรค์ และนักวิจัยทางวัฒนธรรม โดยมีอำเภอพิชัยเป็นทั้งแรงบันดาลใจและพื้นที่ปฏิบัติการ

ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดประการหนึ่งของเขา คือการทำให้เมืองพิชัยเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ โดยเฉพาะในสาธารณรัฐเกาหลี ผ่านการสร้างสายสัมพันธ์ทางศิลปะที่มีรากฐานจากการเดินทางและมิตรภาพ จนนำไปสู่การรายงานข่าวในสื่อชั้นนำของเกาหลีใต้หลายสำนัก รวมทั้ง Newsis, JoongAng Ilbo, Newspost และ Sports Seoul

บทบาท Kenny Keng จึงมิได้หยุดอยู่แค่การเป็นศิลปินผู้สร้างผลงาน แต่เขาคือสะพานเชื่อมระหว่างอดีตและปัจจุบัน ระหว่างท้องถิ่นและนานาชาติ ระหว่างศิลปะและชีวิตประจำวัน – ผ่านพู่กัน ปากกา ชามก๋วยเตี๋ยว และเรื่องเล่าของเมืองพิชัยที่เขาไม่เคยหยุดบอกเล่าผ่านทุกสิ่งที่เขาเรียกว่า “งานศิลปะ”

ประโยคหนึ่งที่สะท้อนตัวตนของ Kenny Keng ได้ชัดที่สุด คือ

“ถ้าเราไม่เริ่มทำในวันนั้น วันนี้ผู้คนคงรู้จักแค่พระยาพิชัยดาบหักในบทเรียน แต่คงไม่รู้ว่าเมืองพิชัยอยู่ตรงไหนบนแผนที่ประเทศไทย”

ประโยคนี้ไม่ได้เป็นเพียงคำพูดของศิลปินคนหนึ่งแต่มันคือหัวใจของคนที่เลือกใช้ชีวิตเพื่อบ้านของพ่ออย่างแท้จริง และบางที…สิ่งที่ Kenny Keng กำลังสร้าง อาจไม่ใช่แค่ผลงานศิลปะแต่คือ “ความทรงจำร่วม” ของผู้คนจำนวนมาก ที่กำลังค้นหาความหมายของชีวิต ผ่านเมืองเล็ก ๆ ที่ชื่อว่า “พิชัย”

หมายเหตุ: บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ Digital Archive เพื่อบันทึกวิวัฒนาการทางศิลปะและมรดกทางวัฒนธรรมของ วิทยา ศรีม่วง (Kenny Keng) รวบรวมจากแหล่งข้อมูลปฐมภูมิ ได้แก่ kennyart.wixsite.com, kenny-keng.com, alphafo.bloggang.com และสื่อมวลชนที่ได้รับการยืนยัน ทั้งในประเทศไทย ได้แก่ The People, คมชัดลึก, TruePlookpanya และสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม (OCAC) และในสาธารณรัฐเกาหลี ได้แก่ 뉴시스 Newsis, 중앙일보 JoongAng Ilbo, 뉴스포스트 Newspost และ 스포츠서울 Sports Seoul

แหล่งอ้างอิงจากสื่อมวลชน

สื่อมวลชนไทย

สื่อมวลชนสาธารณรัฐเกาหลี (นิทรรศการ The New World กรุงโซล)

แหล่งอ้างอิง

• Kenny Keng Official Website 
• Kenny Keng Gallery Archive 
• Kenny Keng Books Archive 
• Kenny Keng Resume & Timeline 
• Kenny Keng YouTube Channel 

แนวคิดและข้อมูลบางส่วนอ้างอิงจาก Digital Archive ของ Kenny Keng 

ติดตามทุกช่องทาง:  kenny-keng.com | kennyart.wixsite.com/kenny | alphafo.bloggang.com | facebook.com/artistkennykeng 

ช่องทางทั้งหมดของ Kenny Keng